Krzysztof Micha艂 Ko偶uchowski urodzi艂 si臋 16 marca 1945 r. w Zakopanem. Dzieci艅stwo i wczesn膮 m艂odo艣膰 sp臋dzi艂 w Suchej Beskidzkiej i tam uko艅czy艂 szko艂臋 艣redni膮. Potem przyjecha艂 do 艁odzi i podj膮艂 studia na kierunku geograficznym na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu 艁贸dzkiego. W 1968 r. uzyska艂 tytu艂 magistra geografii i zosta艂 zatrudniony w Katedrze Meteorologii, Klimatologii i Hydrologii na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi U艁, kt贸r膮 kierowa艂 prof. Stanis艂aw Zych. I tu, w 1973 r., uzyska艂 stopie艅 naukowy doktora na podstawie obrony pracy pt. Klimatologiczne charakterystyki pionowej wymiany powietrza w Tatrach, kt贸rej promotorem by艂 prof. Zych.
Doktorat by艂 tylko pocz膮tkiem d艂ugiej drogi naukowej Profesora. Od ponad 40 lat jest jednym z najwi臋kszych autorytet贸w w艣r贸d polskich klimatolog贸w. Stopie艅 doktora habilitowanego Krzysztof Ko偶uchowski uzyska艂 w 1985 r. na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika w Toruniu, przedk艂adaj膮c rozpraw臋 pt. Zmienno艣膰 opad贸w atmosferycznych w Polsce w stuleciu 1881鈥�1980. Tytu艂 naukowy profesora nauk o Ziemi uzyska艂 w roku 1993.
W latach 1968鈥�1990 Krzysztof Ko偶uchowski by艂 zatrudniony kolejno jako asystent, starszy asystent, adiunkt i docent w Katedrze Meteorologii i Klimatologii U艁 (pocz膮tkowo by艂a to Katedra Meteorologii, Klimatologii i Hydrologii). W 1990 r. obj膮艂 stanowisko profesora w Zak艂adzie Klimatologii i Meteorologii Morskiej na Uniwersytecie Szczeci艅skim. W 1995 r. wr贸ci艂 na macierzyst膮 uczelni臋 鈥� Uniwersytet 艁贸dzki i obj膮艂 kierownictwo Katedry Geografii Fizycznej U艁, a w 2010 r. przeni贸s艂 si臋 do filii Uniwersytetu 艁贸dzkiego w Tomaszowie Mazowieckim. Obj膮艂 tam stanowisko profesora zwyczajnego w Instytucie Nauk Le艣nych. W 2015 r. przeszed艂 na emerytur臋. Jest autorem lub wsp贸艂autorem ponad 150 prac naukowych i ta liczba ci膮gle ro艣nie.
Zainteresowania naukowe Profesora rozpocz臋艂y si臋 od klimatologii regionalnej 鈥� najpierw regionu g贸r, w kt贸rych dorasta艂. W tym nurcie mie艣ci si臋 rozprawa doktorska po艣wi臋cona pionowej wymianie powietrza w Tatrach oraz prace dotycz膮ce pionowych profili temperatury i pr臋dko艣ci wiatru w Tatrach. Wyprawa naukowa do Afryki zaowocowa艂a kilkoma pracami na temat Sahelu: Sahel jako kraw臋d藕 klimatyczna (鈥濩zasopismo Geograficzne鈥� 1980) czy An attempt at the evaluation of thermal perceptibility of the Sahara and Sahel climate on the basis of short series of meteorological measurements, Hogdar, Hamdara (鈥濩zasopismo Geograficzne鈥� 1981), kt贸re dotykaj膮 ju偶 kolejnego nurtu bada艅 Profesora 鈥� bioklimatologii. Lata 80. w badaniach Profesora po艣wi臋cone s膮 jednak g艂贸wnie zmianom klimatycznym, pocz膮tkowo g艂贸wnie zmianom opad贸w atmosferycznych. Do kluczowych prac tego okresu nale偶膮 Strefowe anomalie opad贸w atmosferycznych w Europie i Ameryce P贸艂nocnej, Wiekowe zmiany rocznych sum opad贸w w Polsce, Przestrzenna struktura zmienno艣ci opad贸w w Polsce, Kontynentalizm pluwialny w Polsce: zr贸偶nicowanie geograficzne i zmiany wieloletnie oraz Zmienno艣膰 opad贸w atmosferycznych w Polsce w stuleciu 1881鈥�1980, czyli ksi膮偶ka, kt贸ra sta艂a si臋 rozpraw膮 habilitacyjn膮 Krzysztofa Ko偶uchowskiego. Wkr贸tce badania obj臋艂y r贸wnie偶 zmiany temperatury powietrza, np. Niekt贸re aspekty wieloletniej zmienno艣ci temperatury powietrza i opad贸w atmosferycznych w Krakowie, Fluktuacje i tendencje zmian temperatury powietrza w Europie w latach 1881鈥�1970 czy Variability of mean monthly temperatures and semi鈥恆nnual precipitation totals in Europe in relation to hemispheric circulation patterns, tj. pierwszy artyku艂 Profesora opublikowany w 1988 r. w czasopi艣mie zagranicznym o mi臋dzynarodowym zasi臋gu, co w贸wczas by艂o jeszcze rzadko艣ci膮. To te badania ugruntowa艂y Jego pozycj臋 jako wybitnego specjalisty od zmian klimatu w艣r贸d polskich, i nie tylko, klimatolog贸w. Profesor stosowa艂 r贸偶norodne metody badawcze, a ponadto by艂 prekursorem wielu metod statystycznych w zastosowaniach do bada艅 klimatu i inicjatorem stosowania komputer贸w w pracy naukowej w badaniach geograficznych na Uniwersytecie 艁贸dzkim. A by艂y to czasy tasiemek i pude艂 z perforowanymi kartami, kt贸re trzeba by艂o nosi膰 na Wydzia艂 Matematyki, Fizyki i Chemii.
W kolejnych latach zakres bada艅 naukowych Profesora poszerzy艂 si臋 o r贸偶ne aspekty cyrkulacji atmosferycznej i jej zwi膮zk贸w ze zmienno艣ci膮 klimatu. Pojawi艂y si臋 pierwsze prace w zespo艂ach mi臋dzynarodowych, we wsp贸艂pracy z Czechami, S艂owakami i naukowcami z Salonik w Grecji, np. Connections between air-temperature and precipitation and the geopotential height of the 500-hPa-level in a meridional cross-section in Europe. Po powrocie na Uniwersytet 艁贸dzki Profesor podj膮艂 wsp贸艂prac臋 z Janem Degirmendzi膷em 鈥� powsta艂o w贸wczas szereg prac na temat cyrkulacji atmosferycznej, np. G艂臋bokie cyklony, antycyklony i cyrkulacja strefowa nad Europ膮 (1900鈥�1990), Changes of air temperature and precipitation in Poland in the period 1951鈥�2000 and their relationship to atmospheric circulation, Variation of macro-circulation forms over the Atlantic-Eurasian temperate zone according to the Vangengeim-Girs classification czy te偶 Mediterranean cyclones, the atmospheric moisture content and precipitation in Poland.
To tylko skr贸towy przegl膮d dokona艅 naukowych Profesora, kt贸ry ma w swoim dorobku ponad 150 publikacji naukowych i popularnonaukowych 鈥� artyku艂贸w, monografii i ksi膮偶ek. W艣r贸d tych ostatnich nale偶y jeszcze wymieni膰: Efekt cieplarniany (we wsp贸艂pracy z Rajmundem Przybylakiem), Ni偶e 艣r贸dziemnomorskie jako czynnik klimatu Polski (we wsp贸艂pracy z Janem Degirmendzi膷em), Atmosfera, klimat, ekoklimat, Skala, uwarunkowania i perspektywy wsp贸艂czesnych zmian klimatycznych w Polsce (jako redaktor).
Profesor jest tak偶e autorem lub wsp贸艂autorem kilku cenionych podr臋cznik贸w akademickich, m.in. Meteorologia i klimatologia, Klimat Polski 鈥� nowe spojrzenie, Walory przyrodnicze w turystyce i rekreacji oraz Meteorologia i klimatologia dla student贸w le艣nictwa, kt贸r膮 przygotowa艂 po przeniesieniu si臋 do filii Uniwersytetu 艁贸dzkiego w Tomaszowie Mazowieckim.
Profesor Krzysztof Ko偶uchowski jest doskona艂ym dydaktykiem. Prowadzi艂 wszystkie typy zaj臋膰 dydaktycznych 鈥� wyk艂ady, 膰wiczenia, 膰wiczenia terenowe i seminaria. Jest promotorem wielu prac licencjackich i magisterskich. Wypromowa艂 trzech doktor贸w oraz recenzowa艂 wiele prac doktorskich i habilitacyjnych.