Stosunki chi艅sko-niemieckie pozostaj膮 jednymi z najbardziej z艂o偶onych relacji w Unii Europejskiej. Dialog bilateralny obejmuje 60 mechanizm贸w konsultacji i regularnych wizyt rz膮dowych. Dodatkowo uzupe艂niaj膮 go konsultacje mi臋dzyrz膮dowe (zainaugurowane w 2011 r.), a tak偶e rozmowy dwustronne dotycz膮ce polityki zagranicznej i bezpiecze艅stwa (od 2014 r.). Priorytetem jest niew膮tpliwie wsp贸艂praca gospodarcza: Niemcy zajmuj膮 pierwsze miejsce pod wzgl臋dem chi艅skich inwestycji w Europie (31% 艂膮cznych inwestycji z ChRL do UE). Niemcy popieraj膮 jednocze艣nie wykorzystanie platformy 艂膮cz膮cej UE-Chiny (EU-China Connectivity Platform) w celu zapewnienia zgodno艣ci chi艅skich inwestycji w Europie z przepisami i standardami UE oraz postrzegaj膮 ten instrument jako narz臋dzie do wsp贸艂tworzenia nowych europejskich i chi艅skich korytarzy gospodarczych. Ponadto Berlin wspiera wysi艂ki Europejskiego Banku Inwestycyjnego w zakresie zapewnienia wsparcia technicznego dla Azjatyckiego Banku Inwestycji Infrastrukturalnych (AIIB); oraz sprzyja pracom prowadzonym w ramach wewn臋trznej grupy roboczej Europejskiej S艂u偶by Dzia艂a艅 Zewn臋trznych, kt贸rej celem jest opracowanie europejskiej wizji wsp贸艂pracy euroazjatyckiej wychodz膮cej poza ramy standardowych projekt贸w infrastrukturalnych.
Du偶e kontrowersje wzbudza jednak strategia nabywania kluczowych niemieckich przedsi臋biorstw przez chi艅skie firmy (przede wszystkim przeprowadzone na wiosn臋 2016 r. przej臋cie lidera w dziedzinie robotyki, firm臋 Kuka; nast臋pnie zako艅czone fiaskiem rozmowy o przej臋ciu producenta urz膮dze艅 dla przemys艂u p贸艂przewodnikowego Aixtron oraz firmy Ledvance, powsta艂ej z wydzielenia z koncernu o艣wietleniowego Osram), kt贸ra doprowadzi艂a do wzmo偶enia dyskusji nad rosn膮cymi inwestycjami ChRL w Niemczech i nasili艂a poczucie, 偶e chi艅skie wp艂ywy w Europie coraz trudniej b臋dzie Niemcom zr贸wnowa偶y膰.
Na wy偶ej wymienione 鈥瀋hi艅skie zakupy鈥� nak艂ada si臋 kryzys polityczny w Berlinie. Jak wiadomo Niemcy prze偶ywaj膮 powa偶ne trudno艣ci 鈥� od 24 wrze艣nia 2017 r., kiedy odby艂y si臋 wybory parlamentarne, nie uda艂o si臋 stworzy膰 nowego rz膮du federalnego 鈥� pomys艂 tzw. koalicji jamajskiej (CDU/CSU-FDP-Zieloni) upad艂 po dw贸ch miesi膮cach negocjacji, a nowa Wielka Koalicja ugrupowa艅 ludowych CDU/CSU-SPD dopiero zyska艂a zielone 艣wiat艂o do rozpocz臋cia negocjacji. Nowy rz膮d niemiecki powstanie wi臋c nie wcze艣niej ni偶 na wiosn臋 (niemiecka Ustawa Zasadnicza nie narzuca konkretnych zobowi膮za艅 terminowych), tymczasem w艂adz臋 sprawuj膮 ministrowie z poprzedniego rozdania. Chaos polityczny nad Szprew膮 jest ogl膮dany z du偶ym zainteresowaniem, ale i zdziwieniem w Chinach 鈥� oto niegdysiejszy gwarant stabilno艣ci na Starym Kontynencie teraz sam si臋 chwieje. Wywo艂uje to szereg implikacji dla kontakt贸w dwustronnych, g艂贸wnie w odniesieniu do projekt贸w realizowanych pod parasolem Pasa i Szlaku, kt贸re 鈥� jak postuluj膮 Niemcy 鈥� wymagaj膮 silnej reakcji ze strony ca艂ej Wsp贸lnoty Europejskiej.
Zamieszanie polityczne nie s艂u偶y wypracowaniu sp贸jnej polityki Berlina wobec Pekinu, a percepcja rosn膮cej chi艅skiej pot臋gi wydaje si臋 by膰 coraz bardziej sceptyczna. Jak si臋 wydaje kapita艂 polityczny pr贸buje zbi膰 przede wszystkim minister spraw zagranicznych Sigmar Gabriel, kt贸ry w swym g艂o艣nym przem贸wieniu z sierpnia 2017 r. stwierdzi艂, 偶e cz艂onkowie Unii Europejskiej musz膮 prowadzi膰 wsp贸ln膮 polityk臋 zagraniczn膮 wobec Chin, w przeciwnym razie 鈥濩hiny odnios膮 sukces w podziale Europy鈥�. Zosta艂o to przez niego podkre艣lone r贸wnie偶 w wyst膮pieniu 鈥濫uropa w niewygodnym 艣wiecie鈥�, zaprezentowanym 5 grudnia 2017 r. Minister Gabriel wskaza艂 w贸wczas, 偶e Inicjatywa Pasa i Szlaku jest geostrategiczn膮 ide膮, dzi臋ki kt贸rej Chiny wprowadzaj膮 swoj膮 wizj臋 porz膮dku mi臋dzynarodowego. Tak偶e sama kanclerz Angela Merkel staje si臋 coraz bardziej nieufna, czego przyk艂adem jest mocne poparcie dla wprowadzonej przez rz膮d federalny w po艂owie 2017 r. zmiany rozporz膮dzenia ws. handlu zagranicznego, uniemo偶liwiaj膮cej przej臋cie niemieckich firm dzia艂aj膮cych w sektorze know-how przez inwestor贸w zagranicznych.
Napi臋cia mi臋dzy Berlinem a Pekinem spowodowane s膮 tak偶e rosn膮c膮 aktywno艣ci膮 Chin w regionie Europy 艢rodkowej i Wschodniej, tradycyjnym obszarze zainteresowania i rozbudowanej wsp贸艂pracy polityczno-gospodarczej RFN. Op贸r Niemiec wobec projektu 16+1 narasta od 2015 r., kiedy to Czechy i W臋gry zacz臋艂y intensyfikowa膰 kooperacj臋 z ChRL. Nie mo偶na jednak wykluczy膰, 偶e w przypadku wzrostu zaanga偶owania chi艅skich firm w Europie 艢rodkowej nowy rz膮d niemiecki b臋dzie bardziej krytycznie przygl膮da艂 si臋 temu procesowi, obawiaj膮c si臋 w d艂u偶szej perspektywie zagro偶enia w艂asnych strategicznych interes贸w gospodarczych w regionie. St膮d konieczne jest, zdaniem strony niemieckiej, wypracowanie sp贸jnej polityki Unii wzgl臋dem Pa艅stwa 艢rodka. Zanim to nast膮pi, ani UE, ani RFN nie b臋d膮 w stanie zbudowa膰 przeciwwagi dla dzia艂alno艣ci firm chi艅skich, co mo偶e prowadzi膰 do intensyfikacji wsp贸艂pracy w ramach 16+1.