Rzeczownik cmentarz pochodzi od greckiego s艂owa 办辞颈尘脓迟岣梤颈辞苍 oznaczaj膮cego 鈥榤iejsce poch贸wku zmar艂ych鈥�, a dos艂ownie 鈥榤iejsce sn贸w鈥�, (od 办辞颈尘脓艒 鈥榰k艂adam do snu鈥� i ter脓艒 鈥榦chraniam鈥�). Rzymianie przej臋li to okre艣lenie od Grek贸w i stworzyli zlatynizowany odpowiednik coemeterium 鈥檓iejsce snu, spoczynku鈥�. Z 艂aciny rzeczownik ten trafi艂 do j臋zyka polskiego (wraz z przyj臋ciem przez Polak贸w chrze艣cija艅stwa, cho膰 pierwsze zapisy tego s艂owa pochodz膮 dopiero z XV wieku) i uzyska艂 kilka form: cmyntarz, cmyntorz, cmynterz, ale ostatecznie w naszym j臋zyku utrwali艂a si臋 forma cmentarz.
Z kolei rzeczownik cement pochodzi od 艂aci艅skiego s艂owa caementum znacz膮cego tyle co 'kamie艅 t艂uczony鈥�.
Jak wskazuj膮 obie etymologie brak w nich wsp贸lnego mianownika 鈥� cmentarz i cement to dwa r贸偶ne, je艣li chodzi o pochodzenie i znaczenie, wyrazy.
Agnieszka Wierzbicka