厂艂辞飞辞 wyga (鈥榮prytny, obrotny cz艂owiek鈥�) notowane jest w polszczy藕nie pocz膮wszy od XVIII wieku. To wyraz powsta艂y od czasownika 飞测膰, do kt贸rego do艂膮czony jest niezwykle rzadki (i archaiczny) w polszczy藕nie przyrostek *-ga (za: W. Bory艣, S艂ownik etymologiczny j臋zyka polskiego, 2008). Mo偶na przypuszcza膰, 偶e pierwotne znaczenie wyga dotyczy艂o kogo艣, 鈥榢to wyje鈥� 鈥� prawdopodobnie wyj膮cego psa, a p贸藕niej przeniesiono to okre艣lenie na cz艂owieka.
Agnieszka Wierzbicka