Jak wskazuj膮 s艂owniki etymologiczne, przymiotnik istny jest derywatem od staropolskiego s艂owo isty, kt贸re z kolei nale偶y wi膮za膰 z pras艂owia艅skim *箩褜蝉迟褗 oznaczaj膮cym 'ten sam鈥�. Witold Ba艅kowski podkre艣la dodatkowo dialektalny charakter tego przymiotnika. U Aleksandra Bruecknera pod has艂em isty (a zatem wyrazem, od kt贸rego pochodzi istny) widnieje informacja o powi膮zaniu z cerk. istina '辫谤补飞诲补鈥�. Istny i istina nale偶a艂yby wi臋c do tej samej rodziny wyraz贸w. Pojawienie si臋 wyrazu istny w polszczy藕nie datowane jest 鈥� wed艂ug r贸偶nych 藕r贸de艂 鈥� na II po艂ow臋 XIV w. (W. Ba艅kowski, 鈥濫tymologiczny s艂ownik j臋zyka polskiego鈥�) lub XV w. (dok艂adnie 1435 r., 鈥濿ielki s艂ownik j臋zyka polskiego鈥� pod red. P. 呕migrodzkiego).
Katarzyna Burska