S艂ownik etymologiczny j臋zyka polskiego Wies艂awa Borysia podaje przy ha艣le 产谤辞艅: 'od XIV w. narz臋dzie walki, or臋偶 (staropolskie wyj膮tkowe 'n贸偶 偶elazny stanowi膮cy cz臋艣膰 sk艂adow膮 p艂uga, kr贸j鈥�), w XVI w. w formie br贸艅, bru艅 (taka posta膰 istnieje dzi艣 w gwarach); 产谤辞苍颈膰 鈥� 'od XIV w. chroni膰, os艂ania膰, strzec, odbiera膰 napad, ujmowa膰 si臋 za kim艣, nie pozwala膰 na co艣, nie dopuszcza, zakazywa膰鈥�. W pras艂owia艅szczy藕nie *borniti 'os艂ania膰 or臋偶em, broni膮, strzec, chroni膰, nie pozwala膰, nie dopuszcza膰, zakazywa膰鈥�.
W zwi膮zku z powy偶szym rodzina wyraz贸w o tym samym rdzeniu to: 产谤辞艅, 产谤辞苍颈膰, obrona, obronny.
Katarzyna Jachimowska