Czasownik rzec (3 osoba liczby pojedynczej cz. przesz艂ego 鈥� 谤锄别办艂) nale偶y do tej samej rodziny co wyrazy odrzec, orzec, orzeka膰, przyrzec, przyrzeka膰, wyrzec si臋, wyrzeka膰 si臋, zrzec si臋, zrzeka膰 si臋, narzeka膰, rzeczony, porzekad艂o, prorok. Wszystkie te formy pochodz膮 od pras艂owia艅skiego czasownika *rekti 'm贸wi膰, powiedzie膰, nazwa膰鈥�. Wyraz 苍颈别诲辞谤锄别肠锄苍辞艣膰&苍产蝉辫;鈫� niedorzeczny&苍产蝉辫;鈫� nie do rzeczy&苍产蝉辫;鈫� rzecz tak偶e nale偶y do tej samej rodziny. Wyraz rzecz oznacza艂 pierwotnie 'to, co si臋 m贸wi, co zosta艂o powiedziane; ustne polecenie, rozkaz, przyrzeczenie鈥�. Dzisiejsze znaczenie tego rzeczownika, czyli 'przedmiot materialny鈥� pojawi艂o si臋 dopiero w XIV wieku. W wyrazie rzeczownik r贸wnie偶 odnajdujemy ten sam rdze艅.
Izabela R贸偶ycka