Klasyfikacja przydawek na r贸wnorz臋dne i nier贸wnorz臋dne mo偶e s艂u偶y膰 jako kryterium rozgraniczenia ich interpunkcji. Przecinek stawiamy wtedy, gdy wymieniamy przydawki, kt贸re s膮 dwoma r贸wnorz臋dnymi wyrazami, okre艣laj膮cymi rzeczownik. Sk艂adniki takie mog艂yby by膰 po艂膮czone wyrazem i oznaczaj膮cym r贸wnorz臋dno艣膰, np.: On mia艂 d艂ugie, br膮zowe w艂osy, bo: On mia艂 d艂ugie i br膮zowe w艂osy; Jecha艂 starym, rozklekotanym samochodem, bo: Jecha艂 starym i rozklekotanym samochodem.
Odst臋pstwem od zasady oddzielania przecinkami szeregu przydawek jest sytuacja, gdy wymienione sk艂adniki wypowiedzenia nie nazywaj膮 kolejnych, innych cech, lecz jeden ze sk艂adnik贸w szeregu bli偶ej okre艣la drugi, doprecyzowuj膮c go, np.: 艢wiat艂o pada na niebiesk膮 betonow膮 pod艂og臋. Niebieska betonowa pod艂oga = niebieska 鈫� (betonowa pod艂oga).On ma ubrany niebieski roboczy kombinezon. Niebieski roboczy kombinezon = niebieski 鈫� (roboczy kombinezon).
Warto doda膰, 偶e odr臋bn膮 grup臋 stanowi膮 teksty artystyczne, w kt贸rych interpunkcja jest 艣rodkiem indywidualnej ekspresji, ma s艂u偶y膰 anga偶owaniu uwagi czytelnika. Autorzy 艣wiadomie rezygnuj膮 w nich z niekt贸rych znak贸w interpunkcyjnych.
Przy okazji dodajmy, 偶e przytoczona przez Pani膮 forma: On mia艂 ubrany kombinezon jest b艂臋dna. Poprawnie mo偶na by powiedzie膰: On mia艂 na sobie kombinezon, albo On by艂 ubrany w kombinezon.
Beata Burska-Ratajczyk