Pana pytanie, jak rozumiem na podstawie podanego przyk艂adu, dotyczy tzw. imies艂ow贸w przys艂贸wkowych, a jeszcze dok艂adniej, imies艂owu przys艂贸wkowego uprzedniego (zjad艂szy, usiad艂szy, powiedziawszy, zrobiwszy, napisawszy itp.), za pomoc膮 kt贸rego wyra偶amy czynno艣膰 wcze艣niejsz膮 ni偶 czynno艣膰 wyra偶ona osobow膮 form膮 czasownika. Pozosta艂e imies艂owy, tzn. przymiotnikowy czynny (pisz膮cy, m贸wi膮cy, le偶膮cy, jedz膮cy), przymiotnikowy bierny (na/pisany, z/robiony, powiedziany, z/jedzony) funkcjonuj膮 we wszystkich rejestrach wsp贸艂czesnej polszczyzny, cz臋sto uto偶samiane po prostu z przymiotnikami. Imies艂贸w przys艂贸wkowy wsp贸艂czesny (pisz膮c, m贸wi膮c, le偶膮c, jedz膮c) tak偶e ma do艣膰 du偶膮 frekwencj臋 w tekstach, cho膰 niestety, cz臋sto bywa u偶ywany niepoprawnie, co oznacza, 偶e dla u偶ytkownik贸w j臋zyka polskiego forma ta staje si臋 nieoczywista i trudna. Natomiast przywo艂any przez Pana imies艂贸w przys艂贸wkowy uprzedni niemal ca艂kowicie znik艂 ze wsp贸艂czesnej polszczyzny, a z ca艂a pewno艣ci膮 nie bywa u偶ywany w polszczy藕nie potocznej, kt贸ra cechuje si臋 nieskomplikowan膮 budow膮 zda艅. Zalet膮 tej odmiany j臋zyka jest jednak to, 偶e panuj膮 w niej mniejsze ograniczenia ni偶 w odmianach o charakterze oficjalnym, co oznacza, 偶e akceptowalne b臋d膮 w niej takie formy, kt贸re s膮 zrozumia艂e dla odbiorcy. Je偶eli zatem Panu taka forma si臋 podoba, a przyjaciel, z kt贸rym Pan rozmawia, j膮 rozumie, prosz臋 jej spokojnie u偶ywa膰 nadal. Jednak偶e trzeba pami臋ta膰, 偶e stosowanie form j臋zykowych bardziej wyszukanych, ni偶 tego wymaga sytuacja komunikacyjna, powinno by膰 konsekwentne, co oznacza, 偶e staranno艣ci sk艂adniowej powinna towarzyszy膰 staranno艣膰 wymowy, a zatem odr贸偶niamy formy utworzone przyrostkiem -艂蝉锄测 (usiad艂szy, zjad艂szy, dotar艂szy) od tych, kt贸re utworzone zosta艂y przyrostkiem -wszy (napisawszy, zrobiwszy, powiedziawszy).
Izabela R贸偶ycka