W celowniku liczby pojedynczej rzeczowników rodzaju mÄ™skiego dominuje koÅ„cówka ‑o·É¾±, a koÅ„cówkÄ™ ‑u przybiera tylko kilkanaÅ›cie rzeczowników: Bogu, bratu, ³¦³óÅ‚´Ç±è³¦³Ü, ³¦³óÅ‚´Ç±è³Ü, »å¾±²¹²úÅ‚³Ü, kotu, °ì²õ¾±Ä™³¦¾±³Ü, °ì²õ¾±Ä™»å³ú³Ü, lwu, ojcu, psu, Å›wiatu, czartu, Å‚bu, panu. SÄ… również takie rzeczowniki rodzaju mÄ™skiego, które majÄ… dwie poprawne formy w celowniku np. osÅ‚u i osÅ‚owi, orÅ‚u i orÅ‚owi, czÅ‚eku i czÅ‚ekowi, katu i katowi, kwiatu i kwiatowi, popu i popowi. Trzeba jednak zauważyć, że w przypadku takich równolegÅ‚ych koÅ„cówek fleksyjnych ekspansywna jest koÅ„cówka -owi. Coraz bardziej widoczna jest tendencja do rezygnowania z koÅ„cówki -u. Wskazuje na to chociażby fakt, że Wielki sÅ‚ownik jÄ™zyka polskiego PAN nie notuje już np. form czÅ‚eku, kwiatu, popu, a jedynie czÅ‚ekowi, kwiatowi i popowi.
Anita Pawłowska-Kościelniak
