Rzeczownik ±è´Ç»å³ú¾±²¹Å‚ zostaÅ‚ utworzony od przedrostkowego czasownika po»å³ú¾±±ð±ô¾±Ä‡, a poÅ›rednio łączy siÄ™ znaczeniowo ze sÅ‚owem »å³ú¾±±ð±ô¾±Ä‡. GłównÄ… cechÄ…, która różni derywat (wyraz pochodny) i bazÄ™ (wyraz podstawowy), jest sposób odmiany: rzeczowniki deklinujemy, czasowniki – koniugujemy; można w tym wypadku mówić o tzw. formancie paradygmatycznym. Gdyby przyjrzeć siÄ™ obu zestawianym wyrazom, dostrzeżemy też alternacje: a:e, l:Å‚.
Wskazane w pytaniu słowo odmienia się przez przypadki i liczbę. Ma natomiast rodzaj męskonieżywotny. W formie mianownika tematem fleksyjnym wyrazu jest PODZIA�-, końcówką fleksyjną zaś – morfem zerowy ø (końcówki pozostałych przypadków w lp. to kolejno: D. -u, C. -owi, B. -ø, N. -em, Ms. -e).
Bartłomiej Cieśla
