Najcz臋stsza w膮tpliwo艣膰, jak膮 sygnalizuj膮 osoby tworz膮ce pisemn膮 wersj臋 wywiadu, to graficzna posta膰 rzeczownik贸w PAN/PANI i zaimk贸w odnosz膮cych si臋 do adresata. Poniewa偶 zgodnie z tradycyjn膮 polsk膮 etykiet膮 wyrazy, kt贸re stanowi膮 form臋 zwrotu do odbiorcy w bezpo艣rednio prowadzonej rozmowie, zapisuje si臋 wielk膮 liter膮, sam opowiedzia艂bym si臋 za wariantami Pan, Pani, Wasze, Twoje etc. Nie ma jednak regu艂 ortograficznych, kt贸re jasno rozstrzyga艂yby ten problem, a poszczeg贸lne redakcje decyduj膮 si臋 zazwyczaj na przyj臋cie jednej wersji i konsekwentnie j膮 stosuj膮. W Wielkim s艂owniku ortograficznym PWN [par. 97] czytamy jedynie, 偶e 鈥瀠偶ycie wielkiej litery ze wzgl臋d贸w uczuciowych i grzeczno艣ciowych jest indywidualn膮 spraw膮 pisz膮cego (鈥�) przepisy ortograficzne pozostawiaj膮 w tym wypadku du偶膮 swobod臋 pisz膮cemu鈥�.
Wskazywany przez Pani膮 dylemat to przede wszystkim kwestia pragmatyki j臋zykowej: dla wielu u偶ytkownik贸w polszczyzny stosowanie ma艂ej litery w tym przypadku jest przejawem j臋zykowego niechlujstwa i lekcewa偶eniem odbiorcy, dla innych 鈥� skracaniem niepotrzebnego dystansu mi臋dzy rozm贸wcami.
Bart艂omiej Cie艣la