Rzeczywi艣cie, rzeczowniki monotonia i 尘辞苍辞迟辞苍苍辞艣膰 s膮 synonimami, a dok艂adniej nawet tzw. dubletami, czyli wyrazami jednoznacznymi. R贸偶ni je natomiast pochodzenie 鈥� monotonia to d辞艣膰 dawne zapo偶yczenie z j臋zyka francuskiego, a 尘辞苍辞迟辞苍苍辞艣膰 to wyraz utworzony w polszczy藕nie od przymiotnika monotonny, na wz贸r takich rzeczownik贸w jak 尘膮诲谤辞艣膰 (鈫� m膮dry), 锄艂辞艣膰 (鈫� z艂y), 艣飞颈别偶辞艣膰 (鈫� 艣wie偶y), 艂补迟飞辞艣膰 (鈫� 艂atwy), 蝉迟谤辞苍苍颈肠锄辞艣膰 (鈫� stronniczy), 辫辞迟辞肠锄苍辞艣膰&苍产蝉辫;(鈫� potoczny) itp. Rzeczowniki z przyrostkiem 鈥�辞艣膰 tworzone mog膮 by膰 od wielu przymiotnik贸w i s膮 potrzebne w贸wczas, kiedy jest to jedyny spos贸b, 偶eby uj膮膰 cech臋 wyra偶on膮 takim przymiotnikiem w spos贸b abstrakcyjny. Kiedy jednak mamy dwa sposoby wyra偶enia identycznej tre艣ci, jeden z nich staje si臋 nadmiarowy, czyli nie bardzo potrzebny w j臋zyku. Je偶eli mieliby艣my rozstrzygn膮膰, kt贸r膮 z tych dwu form nale偶a艂oby uzna膰 za lepsz膮, pojawiaj膮 si臋 jednak problemy. Rzeczownik monotonia jest obcego pochodzenia, ale ma ju偶 d艂ug膮 tradycj臋 w polszczy藕nie, natomiast rzeczownik 尘辞苍辞迟辞苍苍辞艣膰 powsta艂 na gruncie j臋zyka polskiego, jest nowszy, ale utworzony d辞艣膰 mechanicznie, na zasadzie podobie艅stwa do innych wyraz贸w. Mo偶na by powiedzie膰, 偶e utworzono go, nie ogl膮daj膮c si臋 na to, 偶e wyraz o takim znaczeniu ju偶 w j臋zyku istnia艂. W sumie przyzna艂abym cz臋艣膰 racji Pani (bo rzeczywi艣cie wyraz 尘辞苍辞迟辞苍苍辞艣膰 istnieje i jest to偶samy znaczeniowo z 尘辞苍辞迟辞苍颈膮) i Pani nauczycielce (bo uwa偶am, 偶e wyraz ten niepotrzebnie dubluje tradycyjny i, moim prywatnym zdaniem, 艂adniejszy rzeczownik monotonia).
Izabela R贸偶ycka