14 maja 2026r. ruszyli艣my z 艁odzi do Katowic prawie 60-osobow膮 ekip膮. Jak na prawdziwych podr贸偶nik贸w przysta艂o, wsiadali艣my do poci膮gu a偶 na trzech r贸偶nych stacjach 鈥� ka偶dy wed艂ug w艂asnej strategii i mo偶liwo艣ci. Na szcz臋艣cie wszyscy dotarli szcz臋艣liwie, nikt nie odjecha艂 do Zakopanego ani do Szczecina, wi臋c wyjazd mo偶na by艂o uzna膰 za udany ju偶 na starcie.
Katowicki dworzec przywita艂 nas remontami, schodami i kolejnymi schodami鈥� ale nasza grupa udowodni艂a, 偶e seniorzy i tury艣ci maj膮 wi臋cej kondycji ni偶 niejeden student. Z dworca dzielnie przemaszerowali艣my do hotelu 鈥濫speranto鈥�, gdzie po kr贸tkim odpoczynku ruszyli艣my zdobywa膰 miasto.
Po drodze do Muzeum 艢l膮skiego podziwiali艣my Katowice 鈥� troch臋 historyczne, troch臋 nowoczesne, a momentami wr臋cz kosmiczne architektonicznie. Samo muzeum zrobi艂o na nas ogromne wra偶enie. Nowoczesne przestrzenie powsta艂e na terenie dawnej kopalni 鈥濳atowice鈥� pokaza艂y, 偶e nawet kopalnia mo偶e przej艣膰 spektakularn膮 metamorfoz臋. Zwiedzali艣my wystawy na poziomie -4, czyli zeszli艣my tak g艂臋boko, 偶e niekt贸rzy zacz臋li si臋 zastanawia膰, czy przypadkiem nie wr贸cimy szybem g贸rniczym. Wieczorem czeka艂a nas prawdziwa uczta muzyczna w siedzibie Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia podczas koncertu 鈥濸rzez ciernie do gwiazd鈥�. Budynek z zewn膮trz wygl膮da艂 skromnie i powa偶nie, ale w 艣rodku鈥� elegancja, przestrze艅 i akustyka, kt贸ra sprawia, 偶e nawet kaszlni臋cie brzmi jak solo operowe.
Koncert dostarczy艂 nam wielu emocji. By艂y wzruszenia, zachwyty i bisy dla m艂odego pianisty Dmytro Choni oraz charyzmatycznej dyrygentki Marin Alsop. A organy w sali koncertowej wygl膮da艂y tak majestatycznie, 偶e niekt贸rzy zastanawiali si臋, czy przypadkiem zaraz nie rozpocznie si臋 koncert w niebie. Po koncercie, korzystaj膮c z pi臋knego i ciep艂ego wieczoru, wr贸cili艣my spacerkiem do hotelu 鈥� spokojni, zrelaksowani i bardzo zadowoleni, cho膰 cz臋艣膰 grupy bardziej prze偶ywa艂a muzyk臋, a cz臋艣膰鈥� p贸藕n膮 godzin臋 kolacji.
Drugiego dnia, po 艣niadaniu tak dobrym, 偶e trudno by艂o odej艣膰 od sto艂u, ruszyli艣my z przewodnikiem zwiedza膰 Nikiszowiec. Ceglane familoki, klimatyczne uliczki i niezwyk艂a atmosfera tego miejsca sprawi艂y, 偶e czuli艣my si臋 troch臋 jak na planie filmu. Spacerowali艣my, s艂uchali艣my ciekawostek i robili艣my zdj臋cia wszystkiemu, co si臋 da艂o 鈥� a szczeg贸lnie sobie nawzajem.
Ostatnie chwile w Katowicach ka偶dy sp臋dza艂 po swojemu: jedni kupowali pami膮tki, inni odpoczywali, a jeszcze inni prowadzili powa偶ne dyskusje o tym, kto pierwszy za艣nie w poci膮gu.
Do 艁odzi wr贸cili艣my zm臋czeni, ale szcz臋艣liwi, bogatsi o nowe wspomnienia, pi臋kne prze偶ycia i 鈥� co r贸wnie wa偶ne 鈥� wiedz臋 o smartfonach przekazan膮 przez niezast膮pion膮 Jag贸dk臋, kt贸ra po raz kolejny udowodni艂a, 偶e dla niej telefon nie ma tajemnic. A wszystko to mog艂o si臋 wydarzy膰 dzi臋ki naszej niezawodnej niesamowicie zaanga偶owanej Ani 鈥� staro艣cinie sekcji turystycznej, kt贸rej nale偶膮 si臋 wielkie brawa za organizacj臋, cierpliwo艣膰 i dopilnowanie, 偶eby ca艂a sze艣膰dziesi膮tka wr贸ci艂a do domu w komplecie!
Danusia Koz艂owska