Publikacja po艣wi臋cona jest Sozomenowi (Salamanes Hermias Sozomenos, ok. 370鈥搊k. 450), jednemu z najwa偶niejszych historyk贸w Ko艣cio艂a p贸藕nej staro偶ytno艣ci. Jego Historia Ecclesiastica stanowi istotne 藕r贸d艂o do poznania dziej贸w chrze艣cija艅stwa w okresie panowania dynastii Konstantyna i Teodozjusza.
Autor ksi膮偶ki podejmuje krytyczn膮 analiz臋 tw贸rczo艣ci Sozomena, jego 偶ycia, kariery oraz 艣rodowiska intelektualnego i teologicznego, w kt贸rym powstawa艂o jego dzie艂o. Przedstawia r贸wnie偶 nowe argumenty dotycz膮ce datowania Historii ko艣cielnej i wskazuje, 偶e tekst pozosta艂 niedoko艅czony po 艣mierci autora.
Szczeg贸lne miejsce w monografii zajmuje analiza sposobu, w jaki Sozomen przedstawia艂 relacje mi臋dzy w艂adz膮 cesarsk膮 a chrze艣cija艅sk膮 ortodoksj膮. Na przyk艂adzie postaci takich jak Atanazy z Aleksandrii, Konstantyn Wielki i Jan Chryzostom, Chilson ukazuje z艂o偶one i cz臋sto ambiwalentne podej艣cie historyka do w艂adzy, doktryny i autorytetu.
Ksi膮偶ka umieszcza tw贸rczo艣膰 Sozomena w szerszym kontek艣cie rozwoju historiografii ko艣cielnej, zapocz膮tkowanej przez Euzebiusza z Cezarei. Analizuje tak偶e jego inspiracje biblijne oraz zwi膮zki z tradycj膮 poga艅skiej historiografii grecko-rzymskiej. Autor przedstawia Sozomena jako oryginalnego i wyrafinowanego historyka, kt贸rego tw贸rczo艣膰 zas艂uguje na szczeg贸ln膮 uwag臋 jako znacz膮cy wk艂ad w historiografi臋 p贸藕nej staro偶ytno艣ci.