W dniach 11–22 lipca 2022 r. studenci archeologii U� brali udział w badaniach archeologicznych prowadzonych wokół reliktów siedziby rycerskiej w Mierzynie, gm. Rozprza. Pracami kierował dr hab. Piotr Strzyż, prof. U� przy współpracy z dr Kaliną Skórą z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN.
Siedziba rycerska rodu Nagodziców herbu Jelita w Mierzynie, czyli tzw. grodzisko stożkowate została wstępnie rozpoznana Odkryto fundamenty wieży mieszkalno-obronnej oraz uzyskano dane dotyczące konstrukcji kopca, na którym ją posadowiono. Zbiór ceramiki naczyniowej oraz metalowych przedmiotów codziennego użytku pozwoliły na wstępne datowanie założenia na 2. połowę XIV–XV wiek.
W drugim sezonie badawczym, z uwagi na wytyczne konserwatorskie, ograniczono się do badań powierzchniowych oraz poszukiwań wokół grodu z użyciem detektorów metalu. Ogółem teren prospekcji objął powierzchnię jednego hektara. Wsparcia podczas badań udzieliło nam Piotrkowskie Stowarzyszenie Historyczno-Eksploracyjne „Bugaj� oraz archeolog mgr Jacek Ziętek. W efekcie odkryto i zadokumentowano liczny i ciekawy materiał zabytkowy w postaci monet (m.in. Jana Luksemburskiego i Aleksandra Jagiellończyka), ozdób i części stroju, zastawy stołowej czy elementów uzbrojenia. Jednakże największym echem odbiło się odkrycie ołowianej bulli antypapieża Jana XXIII z lat 1410–1415. Wymienione przedmioty potwierdziły w zasadzie słuszność dotychczasowych ustaleń odnoszących się do czasu istnienia w Mierzynie siedziby rycerskiej. Z dużym prawdopodobieństwem potwierdzono również funkcjonowanie na południe od grodziska, gospodarczego zaplecza dla mieszkańców założenia.
Oprac. i fot. P. Strzyż, K. Skóra
