Pod koniec lipca oraz w pocz膮tkach sierpnia 2021 r. studenci archeologii U艁 brali udzia艂 w badaniach archeologicznych prowadzonych na reliktach siedziby rycerskiej w miejscowo艣ci Mierzyn, gm. Rozprza. Pracami kierowa艂 przy wsp贸艂pracy z dr Kalin膮 Sk贸r膮 z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN.
Siedziba rycerska w Mierzynie okre艣lona podczas bada艅 powierzchniowych jako 鈥瀏rodzisko鈥� nie by艂a dotychczas przedmiotem systematycznych bada艅 archeologicznych. Badania powierzchniowe przeprowadzone kilkadziesi膮t lat temu pozwoli艂y na ustalenie chronologii obiektu na XII鈥揦III w. Znaj膮c jednak specyfik臋 tego rodzaju za艂o偶e艅 zak艂adano, i偶 takie datowanie nie odzwierciedla stanu faktycznego i siedziba ta mo偶e by膰 m艂odsza 鈥� XIV鈥揦V w. Mimo, 偶e najstarsza wzmianka o wsi znana jest z dokumentu wystawionego we wsi Mierzyn (in Mirano) w 1248 r., pewniejsze informacje o za艂o偶eniu pochodz膮 dopiero z 1306 oraz 1346 r. i dotycz膮 rodu Nagodzic贸w herbu Jelita. Potwierdzeniem tego faktu mog艂aby by膰 te偶 informacja z 1447 r. dotycz膮ca funkcjonowania w Mierzynie fortalicji.
G艂贸wnymi celami bada艅 by艂o ustalenie momentu wzniesienia za艂o偶enia obronnego, jego ewentualnych przebud贸w oraz czasu opuszczenia/zniszczenia zabudowy. Prace archeologiczne przynios艂y wymierny efekt w postaci ods艂oni臋cia fundament贸w wie偶y mieszkalno-obronnej, jak r贸wnie偶 dostarczy艂y danych dotycz膮cych konstrukcji kopca, na kt贸rym j膮 posadowiono. Ponadto pozyskano do艣膰 liczny i reprezentatywny zbi贸r ceramiki naczyniowej oraz przedmiot贸w codziennego u偶ytku (groty be艂t贸w, gwo藕dzie, sierp, top贸r), kt贸re pozwalaj膮 na wst臋pne datowanie czasu funkcjonowania za艂o偶enia na 2 po艂. XIV鈥揦V wiek.
Jeszcze jesieni膮 tego roku przeprowadzone zostan膮 kolejne badania specjalistyczne okolic grodziska.