Wydawnictwo Elsevier publikuje corocznie pod względem wpływu cytowań publikacji, których są autorami bądź współautorami. Twórcy bazy, biorąc pod uwagę najważniejsze wskaźniki charakterystyczne dla mierzenia cytowalności, opracowali algorytm, na podstawie którego powstały dwie tabele. Pierwsza z nich obejmuje znaczenie publikacji naukowca w czasie całej jego kariery zawodowej, druga natomiast dotyczy tylko prac opublikowanych w 2020 roku.
Na pierwszej liście tego zestawienia znalazło się 16 naukowców z Uniwersytetu �ódzkiego, a na drugiej aż 18 nazwisk z naszej uczelni. �ącznie, na obydwu listach znajdujemy 23 badaczy, których nazwiska się nie powtarzają.
Na prestiżowej liście 2% naukowców z największą cytowalnością mierzoną w okresie całej ich dotychczasowej kariery znajdują się następujący badacze z Uniwersytetu �ódzkiego (w kolejności alfabetycznej):
- dr hab. Tadeusz Antczak, prof. U�, Wydział Matematyki i Informatyki U�,
- prof. Włodzimierz Bednarek, Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej U�,
- prof. Janusz Błasiak, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Bożena Bukowska, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Gordon H. Copp, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Barbara Klajnert-Maculewicz, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. J.R. Philippe Kok, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Jakub Kronenberg, prof. U�, Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny U�,
- dr hab. Jaromir Michałowicz, prof. U�, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Valentin Mirceski, Wydział Chemii U�,
- prof. Grzegorz Mlostoń, Wydział Chemii U�,
- dr hab. Beata Olas, prof. U�, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Bartłomiej Pałecz, Wydzial Chemii U�,
- prof. Sabrina Pricl, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Carl Smith, prof. U�, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Maciej Zalewski, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�.
Wśród naukowców z najwyższą cytowalnością publikacji, które ukazały się w 2020 roku, znajdują się następujące osoby z Uniwersytetu �ódzkiego (w kolejności alfabetycznej):
- dr hab. Tadeusz Antczak, prof. U�, Wydział Matematyki i Informatyki U�,
- dr hab. Michał Bijak, prof. U�, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Janusz Błasiak, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Paweł Bryła, prof. U�, Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych U�,
- prof. Bożena Bukowska, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Gordon H. Copp, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Marta Dynel, prof. U�, Wydział Filologiczny U�,
- prof. Barbara Klajnert-Maculewicz, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. J.R. Philippe Kok, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Jakub Kronenberg, prof. U�, Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny U�,
- dr hab. Jaromir Michałowicz, prof. U�, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Piotr Minias, prof. U�, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Beata Olas, prof. U�, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Sabrina Pricl, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Martin Reichard, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- prof. Lorenzo Vilizzi, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�,
- dr hab. Dariusz Wardowski, prof. U�, Wydział Matematyki i Informatyki U�,
- prof. Maciej Zalewski, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�.
Dla porównania warto przypomnieć ubiegłoroczne dane. Na liście obejmującej znaczenie publikacji naukowca dla całej jego kariery znalazło się 9 osób z Uniwersytetu �ódzkiego, natomiast na liście dotyczącej prac opublikowanych w 2019 roku – 14 osób. �ącznie, na obydwu listach znalazło się 18 naukowców, których nazwiska się nie powtarzały.
Wzrost odnotowany w tym roku to nie tylko zasługa rodzimych badaczy – wpłynęło na niego również dołączenie do grona pracowników Uniwersytetu �ódzkiego w ostatnim roku kilkudziesięciu naukowców z zagranicy. Zdecydowana większość z nich spędzi na naszej uczelni kilka lat, pracując wspólnie z badaczami z U�. To największy „transfer� naukowy w historii U�, który już przynosi rezultaty.
Co zawiera baza Scopus, na podstawie której dokonano analizy?
Ranking konceru Elsevier uwzględnia tych badaczy, których dorobek naukowy uzyskał największy współczynnik cytowalności, mierzony za pomocą opracowanego przez twórców bazy algorytmu. Indeks bibliometryczny opierał się na takich kryteriach, jak: Indeks Hirscha, Impact Factor, liczba cytowań (uwzględnione autocytowania), miejsce na liście autorów. Warto zaznaczyć, że zestawienie przygotowano w oparciu o dane z bazy Scopus, a algorytm promuje ponadto te publikacje, w których autor był jedynym, pierwszym lub ostatnim wymienionym autorem.
Baza Scopus jest jednym z dostępnych źródeł danych naukowych. Są w niej rejestrowane takie informacje, jak:
- pełne dane bibliograficzne,
- treści abstraktów (streszczeń),
- słowa kluczowe,
- prace cytowane (odnośniki do literatury),
- informacje o cytowaniach danego dokumentu.
W bazie Scopus są indeksowane różne rodzaje dokumentów (od artykułów w czasopismach naukowych, przez książki i ich rozdziały, aż po materiały konferencyjne i patenty), w podziale na cztery nadrzędne dziedziny naukowe: czyli Nauki o Życiu, Nauki Ścisłe i Inżynierię, Nauki o Zdrowiu oraz Nauki o Społeczeństwie i Humanistykę. Indeksowane treści są publikowane w przeszło 40 lokalnych językach i pochodzą od ponad 5 tysięcy międzynarodowych wydawnictw.
Materiał źródłowy: Biblioteka Uniwersytetu �ódzkiego, Elsevier; redakcja: Centrum Promocji U�