
Hemoglobina – białko, które zmieniło naukę
W trakcie wykładu prof. Derewenda przedstawił dwustuletnią historię badań nad hemoglobiną, podkreślając jej fundamentalne znaczenie dla rozwoju biochemii, fizyki molekularnej i krystalografii białek. Była ona pierwszym białkiem poddanym krystalizacji (1840), pierwszym, którego masę cząsteczkową oznaczono metodą ultrawirowania (1925), a także stała się punktem wyjścia do rewolucyjnych badań rentgenograficznych Maxa Perutza, które umożliwiły poznanie struktur białek i stworzenie teorii kooperatywności.
Hemoglobina była pierwszym białkiem, które było poddawane badaniom strukturalnym, wobec tego wszystkie obserwacje, których dokonano na bazie hemoglobiny niejako odnosiły się na wszystkie inne białka w organizmie ludzkim w przyrodzie. Dlatego było to tak bardzo ważne, tak przełomowe.
– podkreśla prof. Derewenda.
Profesor przypomniał również przełomowe osiągnięcie związane z U�: w 1976 roku dwóch młodych naukowców z Katedry Biofizyki – Andrzej M. Brzozowski i Zygmunt Derewenda – uzyskało unikalne kryształy semioxy-hemoglobiny ludzkiej. Odkrycie to, rozwijane pod kierunkiem profesorów Wandy Leyko i Romana Gondko oraz dzięki wsparciu prof. Mieczysława Grabowskiego, stało się podstawą serii publikacji w Nature i początkiem dwóch imponujących karier naukowych.

Historia kariery naukowej pisana przez pozytywne zbiegi okoliczności
Prof. Zygmunt Derewenda jest jednym z najbardziej cenionych na świecie polskich biologów strukturalnych. Pełni funkcję Distinguished Harrison Professor na University of Virginia (UVA) w Charlottesville w Stanach Zjednoczonych. Z Uniwersytetem �ódzkim związany jest od czasów studenckich – ukończył tu studia magisterskie w 1977 roku, obronił doktorat w 1980 roku, a w 2004 roku uzyskał habilitację.
W 1969 roku będąc na zakupach w sklepie zobaczyłem książkę „The double Helix�. Okazało się, że to są wspomnienia Jamesa Watsona, który był oczywiście współautorem struktury DNA i tak jak bardzo wiele osób z mojego pokolenia byłem zafascynowany tą historią. (…) Miałem ją w głowie przez 10 lat i nie zadawałem sobie sprawy z tego, że 10 lat później będę stał dokładnie w tym samym miejscu w Cambridge
– wspomina naukowiec.

W wykÅ‚adzie podkreÅ›laÅ‚, że postÄ™p w naukach biomolekularnych rodzi siÄ™ na styku wielu dziedzin. Prof. Derewenda zwracaÅ‚ uwagÄ™ na kluczowÄ… rolÄ™ interdyscyplinarnej współpracy oraz ²õ±ð°ù±ð²Ô»å²â±è²Ô´ÇÅ›³¦¾±, czyli naukowych odkryć dokonywanych przypadkiem, które czÄ™sto prowadzÄ… do przeÅ‚omów.
Zmieszaliśmy hemoglobinę i glikol i wlaliśmy to do probówek. Odstawiliśmy na stół i przyszliśmy dwa dni później, a tam były kryształy, niektóre z nich po kilka milimetrów i purpurowe, to jest oksyhemoglobina. Myśmy tego nie wiedzieli, a dokonaliśmy odkrycia, które późnej zostało opisane w literaturze
– opowiada o przełomowym odkryciu z 1976 roku prof. Derewenda.
Zostawić następców: jak BioLAB otworzył drogę nowym pokoleniom badaczy
W 2000 roku profesor zainicjował program staży naukowych w USA – BioLAB – dla polskich studentów studiów magisterskich, który umożliwił już ponad 600 młodym naukowcom zdobywanie doświadczenia w prestiżowych ośrodkach badawczych, w tym 40 osobom związanym z U�. O swojej motywacji do zainicjowania programu mówi tak:
Każdy naukowiec jest zarówno badaczem, jak i dydaktykiem (…) i musimy pozostawić po sobie kogoś kto będzie kontynuować (naszą pracę – przyp. autora). Myślę, że dla mnie bardzo ważnym elementem było to, że ludzie młodzi na świecie mają bardzo podobne predyspozycje, bardzo podobny potencjał. Akurat kiedy zaczynałem program młodzież w Polsce miała mniej możliwości do rozwoju niż młodzież, która udzieliła się w Stanach Zjednoczonych, Niemczech czy Wielkiej Brytanii. Pomyślałem, że gdyby tej młodzież dać szansę w innej uczelni to być może zobaczylibyśmy bardzo utalentowanych ludzi. I to się sprawdziło.
Redakcja: Kamila Knol-Michałowska (Centrum Promocji, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska U�)
´Ü»åÂáÄ™³¦¾±²¹: Mateusz Kowalski (Centrum Promocji, WydziaÅ‚ Biologii i Ochrony Åšrodowiska UÅ�)