Wed艂ug oficjalnego komunikatu, opr贸cz przekazania prezent贸w dla dzieci z biednych rodzin, oko艂o艣wi膮teczna dzia艂alno艣膰 charytatywna COSCO obj臋艂a r贸wnie偶: wsparcie dla programu do偶ywiania najubo偶szych prowadzonego przez prawos艂awn膮 metropoli臋 pireusk膮, prezenty dla podopiecznych z dom贸w dziecka oraz 鈥� jak co roku 鈥� upominki dla wszystkich pracownik贸w Portu i ich dzieci, w tym nagrody dla 34 najlepszych uczni贸w i student贸w. Sk艂adaj膮c 偶yczenia 艣wi膮teczne i noworoczne, prezes Yu Zenggang podkre艣li艂, 偶e po raz kolejny firma wspiera potrzebuj膮cych z lokalnych spo艂eczno艣ci i przy艂膮cza si臋 do wysi艂k贸w w艂adz miejskich w zmaganiach z problemami ekonomicznymi mieszka艅c贸w regionu.
Rzeczywi艣cie, COSCO podj臋艂o dzia艂ania PR-owe w Pireusie nie po raz pierwszy, anga偶uj膮c w nie r贸wnie偶 przedstawicieli greckiego rz膮du. Pod koniec listopada 2019 roku, w obecno艣ci ministra ds. morskich i wysp Joanisa Plakiotakisa i szefa greckiego Czerwonego Krzy偶a Antonioasa Avgerinosa, Yu Zenggang przekaza艂 500 tys. EUR na stypendia dla najzdolniejszych uczni贸w z rodzin o niskich dochodach i organizacj臋 wydarze艅 sportowych i kulturalnych dla dzieci. Firma wspar艂a te偶 finansowo renowacj臋 kopu艂y cerkwi 艢w. Miko艂aja w Pireusie. Jednak pomimo tych dzia艂a艅 wizerunek COSCO w Pireusie i przyleg艂ych obszarach pogarsza si臋. Jak wskazuje grecki ekspert ds. Chin Plamen Tonchev, obecno艣膰 armatora nie prze艂o偶y艂a si臋 na odbudow臋 gospodarcz膮 Pireusu, mieszka艅cy miasta i jego okolic narzekaj膮 r贸wnie偶, 偶e COSCO kieruje si臋 wy艂膮cznie w艂asnym, w膮sko poj臋tym interesem 鈥� przede wszystkim zwi臋kszaniem zdolno艣ci prze艂adunkowej portu. I cho膰 wzrost w tym zakresie jest niezaprzeczalnym osi膮gni臋ciem Chi艅czyk贸w (rekordowe 5,65 mln TEU w 2019, pierwsze miejsce na Morzu 艢r贸dziemnym, czwarte w Europie), to wydaj膮 si臋 oni skupia膰 tylko i wy艂膮cznie na jednym aspekcie rozwoju portu i otaczaj膮cego go obszaru. Cho膰 negatywne nastawienie wobec chi艅skiego w艂a艣ciciela jest w pewnym stopniu zwi膮zane r贸wnie偶 z konfliktem interes贸w mi臋dzy COSCO i lokalnym biznesem, to s膮dz膮c po efektach dotychczasowych stara艅, COSCO nie posiada 偶adnej sp贸jnej strategii zyskiwania przychylno艣ci. Na przyk艂ad poprzez wi臋ksze zaanga偶owanie na rzecz lokalnej spo艂eczno艣ci, dla kt贸rej Pireus jest czym艣 wi臋cej ni偶 sam port, a chi艅skie podarki s膮 nierzadko obiektem szyderstwa.
Innego przyk艂adu w tym zakresie dostarcza najwi臋kszy chi艅ski inwestor w Gruzji Grupa Hualing. 脫w (przynajmniej nominalnie) prywatny konglomerat prowadzi w Gruzji szeroko zakrojon膮 dzia艂alno艣膰 gospodarcz膮: zbudowa艂 kompleks mieszkalny, centrum handlowe i hotele w Tibilisi oraz stref臋 przemys艂ow膮 w Kutaisi. Hualing jest r贸wnie偶 najwi臋kszym inwestorem w gruzi艅skim przemy艣le drzewnym. Do Grupy nale偶y ponadto 90% udzia艂贸w w gruzi艅skim BasisBanku. Cho膰 inwestycje Hualing napotykaj膮 problemy (np. licz膮cy 420 ha kompleks handlowo-mieszkalny w Tibilisi ), to dzia艂ania wizerunkowe firmy s膮 najwyra藕niej dla lokalnych spo艂eczno艣ci przekonuj膮ce. Antropolo偶ka Susanne Fehlings w艣r贸d odbioru chi艅skich pracodawc贸w przez Gruzin贸w wymienia dobre warunki pracy (wynagrodzenie i przyjazna atmosfera), okazjonalny dost臋p do tanich mieszka艅 w kompleksie zbudowanym przez Hualing, prezenty wr臋czane pracownikom z okazji g艂贸wnych 艣wi膮t a przede wszystkim wysi艂ek wnoszony przez Chi艅czyk贸w w pozyskiwanie zaufania i adaptowanie si臋 do miejscowych zwyczaj贸w. Tworzenie wi臋zi spo艂ecznych odbywa si臋 mi臋dzy innymi przez uczestnictwo w lokalnych obrz膮dkach, takich jak pe艂nienie roli tamady na gruzi艅skich biesiadach, a nawet udzia艂 w pogrzebach rodzin pracownik贸w firmy. To w艂a艣nie dzi臋ki takim dzia艂aniom Hualing pe艂ni rol臋 kulturowego brokera pomi臋dzy ChRL i Gruzj膮, wpisuj膮c si臋 鈥� 艣wiadomie lub nie 鈥� w strategiczne cele polityki pa艅stwa chi艅skiego.
Zaanga偶owanie Grupy Hualing w Gruzji, kt贸ra 鈥� jak ka偶da firma 鈥� kieruje si臋 przede wszystkim pomna偶aniem zysk贸w, obejmuje pr贸by tworzenia trwa艂ych wi臋zi z lokalnymi mieszka艅cami, wykraczaj膮ce poza w膮sko okre艣lon膮 dzia艂alno艣膰 biznesow膮. Natomiast starania podejmowane przez pa艅stwowe COSCO w Grecji, zar贸wno na poziomie instytucjonalnym, jak i spo艂ecznym, przynosz膮 do tej pory ograniczone rezultaty. Dzia艂alno艣膰 PR-owa w Pireusie pokazuje, 偶e Chiny ucz膮 si臋 i czyni膮 post臋py w sztuce ocieplania wizerunku, ale nadal nie przywyk艂y analizowa膰 potrzeb i opinii lokalnych spo艂eczno艣ci w spos贸b pozwalaj膮cy na pozyskanie zaufania i prowadzenie przekonuj膮cych akcji propagandowych. Niewielka skuteczno艣膰 takich zabieg贸w wynika 鈥� podobnie jak w przypadku ujawnionych ostatnio pr贸ba wywierania wp艂ywu na niezale偶ne media 鈥� z nadmiernego poczucia swojej centralno艣ci w 艣wiecie i projekcji w艂asnych zachowa艅 na arenie wewn臋trznej na dzia艂ania prowadzone za granic膮.