Dr hab. Pawła Filipczaka interesuje kilka powiązanych ze sobą zagadnień, dotyczących Bliskiego Wschodu w czasach cesarstwa rzymskiego, szczególnie w późnym antyku (IV–VII w. n.e.). Zajmuje się on historią miast, a najbardziej Antiochią nad Orontesem, stolicą hellenistycznej, rzymskiej i bizantyńskiej Syrii, choć zawsze też interesowała go historia Konstantynopola, stolicy całego cesarstwa bizantyńskiego. Bada funkcjonowanie administracji państwowej (cesarskiej), głównie w prowincjach syryjskich i palestyńskich. W obszarze jego zainteresowań mieści się sposób zarządzania prowincjami oraz postawa władz państwowych wobec różnych problemów lokalnych (klęsk żywiołowych, niepokojów społecznych, kontrowersji religijnych itp.). Interesuje go również geografia historyczna oraz wpływ warunków naturalnych na rozwój historyczny Bliskiego Wschodu, głównie jednak Syrii, w czasach rzymskich i bizantyńskich (I–VII w. n.e.).
Tytuł pracy
„Namiestnicy rzymskiej Syrii w czasach przełomu (324-361 n.e.)�.
W swoich badaniach starał się dać odpowiedź na pytanie o to, kto i w jaki sposób zarządzał Syrią, jedną z ważniejszych prowincji w cesarstwie rzymskim, w czasach poważnych, politycznych i religijnych zmian całego państwa. Próbował rozwiązać zagadkę pochodzenia, wykształcenia i tożsamości religijnej osób, od których zależała władza rzymska na olbrzymich połaciach Bliskiego Wschodu.
Motto
„Wiem, że nic nie wiem� - Sokrates (V w. p.n.e.).
