Tematyce azjatyckiej politycy po艣wi臋cili w tek艣cie dokumentu niespe艂na stron臋 rozwa偶a艅 (tyle samo sprawom Afryki, wi臋cej wy艂膮cznie kwestiom Bliskiego Wschodu i pa艅stwom Zatoki Perskiej), wskazuj膮c, i偶 鈥� jak okre艣lono 鈥� 鈥瀗ieprzerwana dynamika Azji鈥� oferuje Niemcom i ca艂ej Europie ogromne mo偶liwo艣ci, cho膰 wiele jest tak偶e w tej cz臋艣ci 艣wiata 鈥瀗ierozwi膮zanych konflikt贸w鈥�, wobec czego RFN zobowi膮zuje si臋 do 鈥瀞ilnego zaanga偶owania w polityk臋 gospodarcz膮, spo艂eczn膮 i bezpiecze艅stwa鈥�.
Kierunki niemieckiej aktywno艣ci w regionie azjatyckim nakre艣lone zosta艂y wok贸艂 wsp贸艂pracy z Japoni膮 i Kore膮 Po艂udniow膮 (rozw贸j 鈥瀢ieloletniej, bliskiej i sprawdzonej przyja藕ni鈥�), Indiami (kontynuowanie strategicznego partnerstwa ze wzgl臋du na geopolityczne po艂o偶enie, rozmiar i dynamiczny rozw贸j pa艅stwa) oraz poszukiwania dyplomatycznego rozwi膮zania dla wojskowego programu atomowego Korei P贸艂nocnej (program nuklearny KRLD uznany zosta艂 przez CDU/CSU-SPD za jedno z najwi臋kszych zagro偶e艅 dla pokoju na 艣wiecie).
Jednak ewidentnie najwi臋kszy nacisk po艂o偶ono na relacje niemiecko-chi艅skie, po艣wi臋caj膮c im a偶 dziesi臋膰 zda艅 w tek艣cie (wy偶ej wymienionym pa艅stwom po艣wi臋cono raptem po jednym zdaniu). Przyszli koalicjanci zwracaj膮 uwag臋, i偶 polityka i rozw贸j Chin maj膮 du偶e znaczenie dla Niemiec, a bior膮c pod uwag臋 wzrastaj膮c膮 geostrategiczn膮 rol臋 ChRL, konieczne jest rozbudowywanie partnerstwa pomi臋dzy Berlinem a Pekinem, cho膰by pod parasolem Pasa i Szlaku. Oznacza to olbrzymi膮 szans臋 dla niemieckiej gospodarki, niemniej wsp贸艂praca powinna odbywa膰 si臋 na zasadzie wzajemno艣ci oraz na podstawie wsp贸lnych dla ca艂ej Unii Europejskiej regu艂 kooperacji z Chinami, tak偶e w odniesieniu do instrument贸w finansowych. Niemieccy politycy podkre艣laj膮 ponadto potrzeb臋 dialogu na temat mi臋dzynarodowego porz膮dku opartego na zasadach stabilno艣ci i funkcjonuj膮cej gospodarki 艣wiatowej, oraz nalegaj膮 na poszanowanie praw cz艂owieka i rz膮d贸w prawa.
Podpisana umowa koalicyjna to wst臋p do utworzenia rz膮du w Niemczech, jednak jego powstanie nie jest jeszcze przes膮dzone 鈥� ostateczne zdanie w tej sprawie maj膮 szeregowi dzia艂acze SPD, kt贸rzy w nadchodz膮cych tygodniach maj膮 wypowiedzie膰 si臋 w partyjnym referendum, czy s膮 za czy te偶 przeciw tzw. wielkiej koalicji z CDU/CSU.
Ciekawie zapowiadaj膮 si臋 tak偶e zmiany na stanowiskach rz膮dowych. Wprawdzie mandat Angeli Merkel jest bardzo silny i szefowa CDU pozostanie kanclerzem na czwart膮 kadencj臋, ale resort spraw zagranicznych najprawdopodobniej obejmie przewodnicz膮cy SPD Martin Schulz (zamiast Sigmara Gabriela, r贸wnie偶 z SPD), a ministerstwo finans贸w przejmie obecny burmistrz Hamburga, Olaf Scholz (SPD; zast膮pi Petera Altmaiera z CDU, kt贸ry sprawuje t臋 funkcj臋 tymczasowo od pa藕dziernika 2017 roku, po tym jak minister finans贸w w poprzednich gabinetach Angeli Merkel, Wolfgang Sch盲uble, zosta艂 przewodnicz膮cym Bundestagu), co pozwala przypuszcza膰, i偶 socjaldemokraci b臋d膮 mieli decyduj膮cy wp艂yw na kszta艂towanie polityki europejskiej i mi臋dzynarodowej, a sprawy spo艂eczne oraz rynku pracy (w tym ochrona pracownik贸w) b臋d膮 znajdowa艂y si臋 na li艣cie priorytet贸w rz膮du federalnego.
Tymczasem jak wynika z opublikowanej w poniedzia艂ek (6.02.2018) analizy Mercator Institute for China Studies i Global Public Policy Institute, Chiny coraz cz臋艣ciej pr贸buj膮 wp艂ywa膰 na decyzje Unii Europejskiej za pomoc膮 cz艂onk贸w Wsp贸lnoty. Tym samym realizuj膮 polityk臋 mi臋dzynarodow膮 znacznie zr臋czniej i bardziej wyrafinowanie ni偶 wzbudzaj膮ca powszechne obawy w Niemczech Rosja, wielokrotnie oskar偶ana o manipulowanie europejsk膮 opini膮 publiczn膮 za pomoc膮 tzw. fake news贸w. W opinii badaczy z obu berli艅skich think tank贸w, Komunistyczna Partia Chin coraz cz臋艣ciej stara si臋 wp艂ywa膰 na przyw贸dc贸w politycznych i gospodarczych, media i spo艂ecze艅stwo obywatelskie w Europie, staraj膮c si臋 promowa膰 w艂asny model polityki autorytarnej, co w najbli偶szych latach stanowi膰 b臋dzie olbrzymie wyzwanie dla europejskich warto艣ci i interes贸w.
St膮d kluczowa wydaje si臋 rola Niemiec jako pa艅stwa, kt贸re powinno szybko i zdecydowanie zareagowa膰 na rosn膮c膮 dominacj臋 chi艅skich inwestycji w Europie (m.in. poprzez bardziej efektywne wykorzystywanie swojej si艂y politycznej, promocj臋 niezale偶nej wiedzy o Chinach oraz rozwijanie alternatywy dla chi艅skich pieni臋dzy w Europie, w szczeg贸lno艣ci 艢rodkowowschodniej). Nowy rz膮d niemiecki z pewno艣ci膮 stanie wi臋c przed wyzwaniem ustanowienia unijnych mechanizm贸w wzmocnienia systemu bezpiecze艅stwa, zw艂aszcza w odniesieniu do cyberbezpiecze艅stwa i kontrwywiadu, oraz europejskich regulacji dotycz膮cych chi艅skich inwestycji. Konieczno艣膰 wprowadzenia rozwi膮za艅 w tym zakresie jest tym istotniejsza, 偶e ju偶 podczas spotka艅 Rady Europejskiej wyczuwalna jest presja pa艅stw cz艂onkowskich UE na nieprzyjmowanie niekorzystnych dla Chin rozwi膮za艅, cho膰by w odniesieniu do stworzenia europejskiego systemu kontroli inwestycji, projektu kluczowego dla kanclerz Merkel, kt贸ry zosta艂 odrzucony w czerwcu 2017 r. m.in. z powodu nacisk贸w Grecji i Czech. Zatem poszukiwanie sojusznik贸w w tym wzgl臋dzie, przy jednoczesnym kontynuowaniu dobrze prosperuj膮cej wsp贸艂pracy gospodarczej mi臋dzy Niemcami i Chinami oraz utrzymywanie wysokich wp艂yw贸w niemieckich w Europie 艢rodkowej i Wschodniej (mimo wyra藕nego zbli偶enia gospodarczego mi臋dzy ChRL a Czechami, W臋grami i Grecj膮) b臋dzie jednym z priorytetowych zada艅 w obszarze aktywno艣ci przysz艂ego rz膮du RFN na arenie mi臋dzynarodowej.