Bartosz Kowalski???????
Przywódca ChRL zapowiedzia?, ?e w ,,nowej erze” Chiny zbli?? si? do centrum ?wiata i b?d? wnosi? wi?cej dla ludzko?ci; oznacza to jeszcze bardziej aktywn? rol? Chin w budowaniu w?asnego porz?dku ?wiatowego (równoleg?ego do zdefiniowanego po 1945 r. przez Zachód) – tzn. tworzenie ?stosunków mi?dzynarodowych nowego typu”. Chocia? tradycyjne zasady chińskiej polityki zagranicznej zosta?y utrzymane to wida?, ?e przyjmuje si? bardziej asertywne stanowisko: w miejsce wspierania nieingerencji w sprawy innych państw w polityce mi?dzynarodowej, stawiany jest opór przeciwko tym którzy te zasady ?ami?. ChRL b?dzie równie? d??y? do demokratyzacji stosunków mi?dzynarodowych i zmniejszania ró?ni? rozwojowych pomi?dzy globalnym Po?udniem i Pó?noc?. Zbli?eniu ze ?wiatem i prze?amywaniu wewn?trznych dysproporcji rozwojowych ma równie? s?u?y? zniesienie barier dla inwestycji zagranicznych (które s? sednem gospodarczych sporów Chin z państwami rozwini?tymi) oraz wi?ksze otwarcie zachodniej cz??ci Chin na inwestorów.
Zadaniem na najbli?sze lata b?dzie zwalczenie ubóstwa po?ród ludno?ci wiejskiej (do 2020 r.) oraz generalna poprawa warunków ?ycia ludno?ci (minsheng), którego najwa?niejszym elementem jest wed?ug chińskiego przywódcy zatrudnienie. Natomiast d?ugofalowym celem strategicznym dla Chin jest osi?gni?cie statusu globalnego lidera, najpierw pod wzgl?dem innowacyjno?ci (do 2035 r.) a do po?owy stulecia pod wzgl?dem wojskowym: w 2050 r. ChAL-W ma zosta? armi? klasy ?wiatowej. W zdecydowanym tonie przewodnicz?cy ChRL nakre?li? równie? dzia?ania na rzecz ,,zbierania chińskich ziem” jako warunku niezb?dnego do pe?nego odrodzenia narodu chińskiego. Prawdopodobnie po raz pierwszy do dokumentu przedstawionego na najwy?szym szczeblu wpisano zapis ?cis?ego utrzymywania ?ca?o?ciowego w?adztwa” (全面管治权) na Hongkongiem i Macao. Termin ten literalnie oznacza mo?liwo?? bezpo?redniego zarz?dzania wszelkimi sprawami Specjalnych Regionów Administracyjnych bezpo?rednio przez rz?d centralny w Pekinie – pomimo formu?y ,,jeden kraj, dwa systemy”. Równie stanowczej retoryki u?yto równie? do wy?o?enia stanowiska w sprawie Tajwanu i rozwoju relacji Pekinu z Tajpej, która ma by? oparta na utrzymaniu perspektywy ?pokojowego zjednoczenia” oraz … ?jednego państwa i dwóch systemów”. Absolutn? podstaw? dialogu w Cie?ninie Tajwańskiej jest wed?ug Xi tzw. konsensus z 1992 r. i zdefiniowane wówczas poj?cie ,,jednych Chin”. T? akceptowan? przez Kuomintang formu?? polityczn? odrzuca rz?dz?ca Tajwanem Demokratyczna Partia Post?powa. I to w?a?nie do rz?dz?cego Tajwanem obozu prezydent Tsai Ing-Wen skierowane zosta?a przestroga, ?e si?y separatystyczne d???ce do niepodleg?o?ci Tajwanu spotkaj? si? ze ,,stanowczym sprzeciwem i powstrzymywaniem”. Termin separatyzm pojawi? si? w przemówieniu a? o?miokrotnie, a szef KPCh ostrzega?, ?e ?[N]ie b?dzie tolerancji dla powtórki historycznej tragedii dezintegracji państwa. Wszystkie dzia?ania separatystyczne spotkaj? si? ze stanowczym sprzeciwem Chińczyków”. To równie? sygna?, ?e polityka ostrego kursu i zwi?kszania kontroli nad Xinjiangiem zostanie utrzymana.
Nadal nie wiadomo czy my?l Xi Jinpinga zostanie wpisana do statutu partii jako trzeciego przywódcy po Mao i Dengu. Chocia? w referacie otwieraj?cym Zjazd takie stwierdzenie nie znalaz?o si?, to by? mo?e pojawi si? w finalnej wersji dokumentu, która zostanie og?oszona w przysz?y wtorek. Wówczas poznamy decyzje personalne: liczb? i sk?ad osobowy Politbiura, które b?dzie decydowa? o polityce Chin przez najbli?sze pi?? lat.