W opublikowanym po poniedzia艂kowych rozmowach przez chi艅ski MSZ, podkre艣la si臋 fakt, 偶e Norwegia by艂a jednym z pierwszych pa艅stw zachodniej hemisfery, kt贸re uzna艂o i ustanowi艂o stosunki dyplomatyczne z ChRL, jak r贸wnie偶 鈥瀟radycyjn膮 przyja藕艅鈥� 艂膮cz膮c膮 oba kraje zm膮con膮 dopiero przez decyzj臋 kapitu艂y Nagrody Nobla. Jednak w rzeczywisto艣ci relacje norwesko-chi艅skie od zarania cechowa艂o napi臋cie. Podobne jak w ostatnich latach sankcje, Pekin narzuci艂 Oslo w 1950 r., po tym jak w norweskiej prasie ukaza艂a si臋 karykatura Mao Zedonga. W rezultacie stosunki dyplomatyczne zosta艂y ustanowione w 1955 roku, pi臋膰 lat p贸藕niej ni偶 uczynili to skandynawscy s膮siedzi Norwegii 鈥� Szwecja i Dania.
Aby przypiecz臋towa膰 popraw臋 relacji w poniedzia艂kowym o艣wiadczeniu stwierdza si臋, 偶e Norwegia w pe艂ni szanuje chi艅sk膮 艣cie偶k臋 rozwoju i system spo艂eczny oraz potwierdza zasad臋 鈥瀓ednych Chin鈥� oraz suwerenno艣膰 i integralno艣膰 terytorialn膮 Chin. To do艣膰 wyra藕ne odej艣cie Norwegii od retoryki praw cz艂owieka i polityki na rzecz rozwoju, kt贸re s膮 kluczowym punktem zainteresowania norweskiej dyplomacji, podkre艣lanej wielokrotnie m.in. przez Brende. Akcent ten pada w szczeg贸lnym momencie bior膮c pod uwag臋 ostatnie deklaracje ameryka艅skiego prezydenta elekta Donalda Trumpa w sprawie statusu politycznego Tajwanu. Norweska premier Erna Solberg zapewni艂a, 偶e nie posz艂a na 偶adne ust臋pstwa a ostatni czas stanowi艂 偶mudny proces budowania zaufania mi臋dzy oboma stronami. Zdaniem norweskich medi贸w, Chiny domaga艂y si臋 oficjalnych przeprosin, ale rz膮d w Oslo nalega艂, 偶e decyzje Komitetu Noblowskiego s膮 niezale偶ne i niepodlegaj膮ce wp艂ywom w艂adz politycznych. Z kolei, chi艅ski dziennik 鈥炩�� nakre艣li艂 zmian臋 w relacjach dwustronnych jako dalek膮 od rozwi膮zania kompromisowego, uznaj膮c za absurdaln膮 pr贸b臋 z 2010 r. pouczania Chin przez zaledwie czteromilionow膮 Norwegi臋: ,,Norwegia g艂臋boko przemy艣la艂a spraw臋 i wyci膮gn臋艂a z niej wnioski鈥�.
Bezpo艣rednim rezultatem spotkania szef贸w dyplomacji obu pa艅stw jest natychmiastowe wznowienie rozm贸w na temat umowy o wolnym handlu, poniewa偶 to interesy gospodarcze s膮 sednem ocieplenia relacji na linii Oslo-Pekin. Cen膮 za nawet dwudziestokrotne sprzeda偶y norweskiego 艂ososia do Chin jest ust臋pstwo rz膮du premier Solberg w jednym z kluczowych obszar贸w norweskiej polityki zagranicznej. Z drugiej strony, warto wzi膮膰 pod uwag臋, 偶e po 2010 r. handel Norwegii z Chinami notowa艂 , co wskazuje, 偶e stosuj膮c retorsje w艂adze w Pekinie skrupulatnie kalkuluj膮 straty i korzy艣ci wynikaj膮ce z demonstrowania niezadowolenia z ,,ingerencji innych pa艅stw w wewn臋trzne sprawy Chin鈥�.