¾«¶«Ó°ÊÓ

Opracowanie metody recyklingu blisterów farmaceutycznych

Celem projektu było opracowanie możliwości zagospodarowania dziesiątek a może nawet setek tysięcy ton blisterów farmaceutycznych i to nie tylko tych odpadów wyrzucanych do śmietnika ale zwłaszcza powstających w dużych firmach farmaceutycznych. Blistery farmaceutyczne zawierają średnio 75–85% masowych tworzywa sztucznego, głównie polichlorku winylu i 15–25% masowych folii aluminiowej. Jest to największy odpad z grupy tworzyw sztucznych w farmaceutyce. W wyniku zastosowania procesu technologicznego według wynalazku otrzymuje się rozdzielone i pełnowartościowe komponenty, czyli polichlorek winylu i aluminium. Możliwość odzyskania obu komponentów i ponownego ich wykorzystania jest rozwiązaniem nie tylko ekonomicznym, ale także ekologicznym. Prawo farmaceutyczne nie reguluje kwestii recyklingu opakowań farmaceutycznych, a jedynie nakłada obowiązek odpowiedniej utylizacji leków. Blistery farmaceutyczne podlegają ustawie z dn. 13.06.2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U.2013 poz.888).

Opublikowano:
autorzy

Technologia przedstawiona w wynalazku polega na tym, że blistery posegregowane według koloru tworzywa PVC oraz sproszkowane w niskiej temperaturze do odpowiedniej granulacji np. 0,5 mm, umieszcza się w prototypowym zbiorniku według własnej konstrukcji. Do zbiornika dozuje się również substancję ciekłą, rozdzielającą w procesie technologicznym komponenty blisterów farmaceutycznych. W prototypowym zbiorniku następuje separacja tychże komponentów na skutek zachodzących procesów fizykochemicznych. Następnie wyjmuje się rozdzielone komponenty: tworzywo PVC z górnej warstwy oraz aluminium z dolnej warstwy, wcześniej wypuszczając substancję ciekłą, rozdzielającą. Następnie oba odseparowane komponenty kieruje do suszenia powietrznego, nie mieszając tworzywa PVC z aluminium.

WpÅ‚yw na otoczenie 
Dzięki opracowanej metodzie można zagospodarować duże ilości odpadowych blistrów farmaceutycznych powstających w procesie produkcyjnym, zmniejszyć pozyskiwanie aluminium w tradycyjny sposób oraz uchronić środowisko naturalne przed trudno degradowalnym polichlorkiem winylu. Tworzywo sztuczne, po wysuszeniu nadaje się jako wypełniacz do produkcji artykułów np. gospodarstwa domowego. Może być również stopiony w temperaturze topnienia polichlorku winylu i przetworzony w formach na inne produkty np. jako elementy z tworzyw w budownictwie. Aluminium jest metalem zaliczanym do tzw. metali nieżelaznych, poszukiwanym i mającym duże zastosowanie w przemyśle ze względu na jego mały ciężar właściwy. Tradycyjnie otrzymuje się go w procesie wytapiania w hutach z rud aluminium. Dzięki naszej metodzie można chociaż częściowo ochronić środowisko naturalne.

Główne zalety danego rozwiązania, technologii, wyników projektu
Zaletą wynalazku jest to, że zastosowano materiały odpadowe powstające w przemyśle farmaceutycznym oraz to, że po procesie separacji blisterów powstają pełnowartościowe dwa produkty (polichlorek winylu - PCW i aluminium - Al), które można dalej wykorzystać, a cały proces jest bezodpadowy. Dodatkowym wynalazkiem uzupełniającym technologię rozdzielania komponentów blisterów jest zbiornik własnej

Zastosowanie komercyjne 
Jeden z odseparowanych komponentów czyli polichlorek winylu po wysuszeniu nadaje się jako wypełniacz do produkcji innych artykułów z PCW np. gospodarstwa domowego. Może być również stopiony w temperaturze topnienia tworzywa PCW i przetworzony w formach na inne produkty np. jako elementy z tworzyw w budownictwie. Drugi odseparowany składnik to czyste aluminium, metal zaliczany do tzw. metali nieżelaznych, poszukiwany i mający duże zastosowanie w przemyśle na świecie ze względu na jego mały ciężar właściwy. Tradycyjnie otrzymuje się go w procesie wytapiania w hutach z rud aluminium wykopywanych z ziemi. Dzięki naszej metodzie i w ten sposób można by częściowo ochronić środowisko naturalne.

Status IP 
PATENT nr 234513 p.t. „Sposób separacji komponentów odpadowych blisterów farmaceutycznych�, 31.03.2020 r.
PATENT nr 237055 p.t. „Zbiornik do separacji komponentów blisterów farmaceutycznych�, 8.03.2021 r.
Zgłoszenie patentowe nr P.435649 p.t. „Sposób recyklingu odpadowych blisterów farmaceutycznych� – technologia przemysłowa, 12.10.2020 r.

Co umożliwił nam udział w projekcie
Dalsze badania i przejście z badań laboratoryjnych do półtechnologicznych. Posłużył do możliwości skonstruowania prototypowego zbiornika do separacji blistrów farmaceutycznych. Istnieją perspektywy współpracy z firmami w celu wdrożenia projektu.

O uczestnikach projektu

Prof. UÅ�, dr hab. inż. Marek ZieliÅ„ski (kierownik projektu) jest Kierownikiem ZakÅ‚adu Chemii Nieorganicznej i Magnetochemii oraz Kierownikiem Pracowni BadaÅ„ Magnetostatycznych w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej WydziaÅ‚u Chemii Uniwersytetu Å�ódzkiego. Prowadzi badania nad wpÅ‚ywem staÅ‚ego pola magnetycznego na procesy chemiczne, elektrochemiczne oraz zmianÄ™ parametrów fizykochemicznych materiałów, w tym polimerów i biopolimerów. Zajmuje siÄ™ również badaniami nad wykorzystaniem materiałów odpadowych typu fosfogipsy, popioÅ‚y lotne czy blistry farmaceutyczne do ich ponownego wykorzystania.
Dr Ewa MiÄ™koÅ› jest adiunktem w Pracowni BadaÅ„ Magnetostatycznych w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej WydziaÅ‚u Chemii U Å�. Prowadzi badania nad wpÅ‚ywem staÅ‚ego pola magnetycznego na procesy chemiczne, elektrochemiczne oraz zmianÄ™ parametrów fizykochemicznych materiałów, w tym polimerów i biopolimerów. Zajmuje siÄ™ także, w ramach ochrony Å›rodowiska, badaniami nad wykorzystaniem materiałów odpadowych.
Prof. dr hab. SÅ‚awomira Skrzypek jest Dziekanem WydziaÅ‚u Chemii UÅ�, Kierownikiem Katedry Chemii Nieorganicznej i Analitycznej oraz Kierownikiem ZakÅ‚adu Elektroanalizy i Elektrochemii. Zajmuje siÄ™ badaniami woltamperometrycznymi i oznaczaniem wybranych pestycydów oraz zwiÄ…zków biologicznie czynnych, elektrodami modyfikowanymi, ich otrzymywaniem, budowÄ… i mechanizmami dziaÅ‚ania. Prowadzi również badania nad zastosowaniem elektrod modyfikowanych w elektroanalizie zwiÄ…zków biologicznie czynnych np. neuroprzekaźnikami.
Dr Dominik Szczukocki jest Kierownikiem Pracowni Zagrożeń Środowiska w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Wydziału Chemii U�. Zajmuje się badaniami dotyczącymi analizy toksyn sinicowych w środowisku i materiale biologicznym oraz badaniami wpływu różnego typu czynników na efektywność zakwitów i biosyntezy toksyn. Prowadzi także badania obecności i zawartości wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w wodach powierzchniowych oraz badania zawartości różnego typu środków farmakologicznych w tabletkach.

CENTRUM ANALIZ, MODELOWANIA I NAUK OBLICZENIOWYCH (CAMINO)
E: camino@uni.lodz.pl

Projekt Multiportalu U� współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej w ramach konkursu NCBR