Technologia przedstawiona w wynalazku polega na tym, że blistery posegregowane według koloru tworzywa PVC oraz sproszkowane w niskiej temperaturze do odpowiedniej granulacji np. 0,5 mm, umieszcza się w prototypowym zbiorniku według własnej konstrukcji. Do zbiornika dozuje się również substancję ciekłą, rozdzielającą w procesie technologicznym komponenty blisterów farmaceutycznych. W prototypowym zbiorniku następuje separacja tychże komponentów na skutek zachodzących procesów fizykochemicznych. Następnie wyjmuje się rozdzielone komponenty: tworzywo PVC z górnej warstwy oraz aluminium z dolnej warstwy, wcześniej wypuszczając substancję ciekłą, rozdzielającą. Następnie oba odseparowane komponenty kieruje do suszenia powietrznego, nie mieszając tworzywa PVC z aluminium.
Wpływ na otoczenie
Dzięki opracowanej metodzie można zagospodarować duże ilości odpadowych blistrów farmaceutycznych powstających w procesie produkcyjnym, zmniejszyć pozyskiwanie aluminium w tradycyjny sposób oraz uchronić środowisko naturalne przed trudno degradowalnym polichlorkiem winylu. Tworzywo sztuczne, po wysuszeniu nadaje się jako wypełniacz do produkcji artykułów np. gospodarstwa domowego. Może być również stopiony w temperaturze topnienia polichlorku winylu i przetworzony w formach na inne produkty np. jako elementy z tworzyw w budownictwie. Aluminium jest metalem zaliczanym do tzw. metali nieżelaznych, poszukiwanym i mającym duże zastosowanie w przemyśle ze względu na jego mały ciężar właściwy. Tradycyjnie otrzymuje się go w procesie wytapiania w hutach z rud aluminium. Dzięki naszej metodzie można chociaż częściowo ochronić środowisko naturalne.
Główne zalety danego rozwiązania, technologii, wyników projektu
Zaletą wynalazku jest to, że zastosowano materiały odpadowe powstające w przemyśle farmaceutycznym oraz to, że po procesie separacji blisterów powstają pełnowartościowe dwa produkty (polichlorek winylu - PCW i aluminium - Al), które można dalej wykorzystać, a cały proces jest bezodpadowy. Dodatkowym wynalazkiem uzupełniającym technologię rozdzielania komponentów blisterów jest zbiornik własnej
Zastosowanie komercyjne
Jeden z odseparowanych komponentów czyli polichlorek winylu po wysuszeniu nadaje się jako wypełniacz do produkcji innych artykułów z PCW np. gospodarstwa domowego. Może być również stopiony w temperaturze topnienia tworzywa PCW i przetworzony w formach na inne produkty np. jako elementy z tworzyw w budownictwie. Drugi odseparowany składnik to czyste aluminium, metal zaliczany do tzw. metali nieżelaznych, poszukiwany i mający duże zastosowanie w przemyśle na świecie ze względu na jego mały ciężar właściwy. Tradycyjnie otrzymuje się go w procesie wytapiania w hutach z rud aluminium wykopywanych z ziemi. Dzięki naszej metodzie i w ten sposób można by częściowo ochronić środowisko naturalne.
Status IP
PATENT nr 234513 p.t. „Sposób separacji komponentów odpadowych blisterów farmaceutycznych�, 31.03.2020 r.
PATENT nr 237055 p.t. „Zbiornik do separacji komponentów blisterów farmaceutycznych�, 8.03.2021 r.
Zgłoszenie patentowe nr P.435649 p.t. „Sposób recyklingu odpadowych blisterów farmaceutycznych� – technologia przemysłowa, 12.10.2020 r.
Co umożliwił nam udział w projekcie
Dalsze badania i przejście z badań laboratoryjnych do półtechnologicznych. Posłużył do możliwości skonstruowania prototypowego zbiornika do separacji blistrów farmaceutycznych. Istnieją perspektywy współpracy z firmami w celu wdrożenia projektu.
O uczestnikach projektu
Prof. U�, dr hab. inż. Marek Zieliński (kierownik projektu) jest Kierownikiem Zakładu Chemii Nieorganicznej i Magnetochemii oraz Kierownikiem Pracowni Badań Magnetostatycznych w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Wydziału Chemii Uniwersytetu �ódzkiego. Prowadzi badania nad wpływem stałego pola magnetycznego na procesy chemiczne, elektrochemiczne oraz zmianę parametrów fizykochemicznych materiałów, w tym polimerów i biopolimerów. Zajmuje się również badaniami nad wykorzystaniem materiałów odpadowych typu fosfogipsy, popioły lotne czy blistry farmaceutyczne do ich ponownego wykorzystania.
Dr Ewa Miękoś jest adiunktem w Pracowni Badań Magnetostatycznych w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Wydziału Chemii U �. Prowadzi badania nad wpływem stałego pola magnetycznego na procesy chemiczne, elektrochemiczne oraz zmianę parametrów fizykochemicznych materiałów, w tym polimerów i biopolimerów. Zajmuje się także, w ramach ochrony środowiska, badaniami nad wykorzystaniem materiałów odpadowych.
Prof. dr hab. Sławomira Skrzypek jest Dziekanem Wydziału Chemii U�, Kierownikiem Katedry Chemii Nieorganicznej i Analitycznej oraz Kierownikiem Zakładu Elektroanalizy i Elektrochemii. Zajmuje się badaniami woltamperometrycznymi i oznaczaniem wybranych pestycydów oraz związków biologicznie czynnych, elektrodami modyfikowanymi, ich otrzymywaniem, budową i mechanizmami działania. Prowadzi również badania nad zastosowaniem elektrod modyfikowanych w elektroanalizie związków biologicznie czynnych np. neuroprzekaźnikami.
Dr Dominik Szczukocki jest Kierownikiem Pracowni Zagrożeń Środowiska w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Wydziału Chemii U�. Zajmuje się badaniami dotyczącymi analizy toksyn sinicowych w środowisku i materiale biologicznym oraz badaniami wpływu różnego typu czynników na efektywność zakwitów i biosyntezy toksyn. Prowadzi także badania obecności i zawartości wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w wodach powierzchniowych oraz badania zawartości różnego typu środków farmakologicznych w tabletkach.