Krokocice i Prusinowice to tzw. nazwy patronimiczne, kt贸re pierwotnie by艂y nazwami grupowymi ludzi 鈥� poddanych lub potomk贸w cz艂owieka, kt贸rego imi臋 lub przezwisko stanowi艂o podstaw臋 nazwy, np. od imienia Pabian (诲锄颈艣: Fabian) n. m. Pabianice. Nazwy te tworzone s膮 przyrostkiem -ice lub 鈥搊wice // -鈥檈wice. Zaliczane s膮 one do bardzo starej warstwy s艂ownictwa i maj膮 zwi膮zek z wczesnym osadnictwem s艂owia艅skim. W Polsce najwi臋ksze zgrupowania takich nazw pojawiaj膮 si臋 w Ma艂opolsce, na 艢l膮sku i we wschodniej cz臋艣ci Wielkopolski, m.in. w okolicach Sieradza. (Wi臋cej informacji na temat nazw patronimicznych i innych typ贸w nazw miejscowych znale藕膰 mo偶na w encyklopedii Polskie nazwy w艂asne pod red. Ewy Rzetelskiej-Feleszko, Warszawa-Krak贸w 1998).
Dziwi Pana spos贸b tworzenia przymiotnik贸w od tych nazw z pomini臋ciem przyrostka -ice. W takim zabiegu s艂owotw贸rczym nie ma jednak niczego osobliwego, mo偶e natomiast odzwierciedla膰 si臋 regionalny zwyczaj j臋zykowy. Wystarczy por贸wna膰 podobne nazwy np: 叠艂臋诲辞飞颈肠别 鈥� b艂臋dowski albo b艂臋dowicki, Proszowice 鈥� proszowicki, reg. proszowski, Wadowice 鈥� wadowicki, reg. wadowski. Spos贸b tworzenia przymiotnik贸w, kt贸ry zwr贸ci艂 Pa艅sk膮 uwag臋, wykorzystywano ju偶 w XV w. przy urabianiu nazw osobowych. Por. nazwiska: Krokocki 1437 od n. m. Krokocice (sier. gm. Szadek), Prusinowski 1420 od n. m. Prusinowice (ciech. gm. 艢wiercze-Koty). Informacje takie znajdziemy np. w s艂owniku historyczno-etymologicznym Kazimierza Rymuta Nazwiska Polak贸w, t. 1-2, Krak贸w 1999-2001.
S艂awomira Tomaszewska
Katarzyna Jachimowska