³§Å‚´Ç·É´Ç ²µÅ‚´Ç·É²¹ używane byÅ‚o w polszczyźnie już w XIII wieku. Jest to kontynuant prasÅ‚owiaÅ„skiego *golova. To wyraz ogólnosÅ‚owiaÅ„ski, co oznacza, że można go spotkać w różnych jÄ™zykach należących do tej rodziny, np. pol. ²µÅ‚´Ç·É²¹, czes. hlava, ros. ²µ´Ç±ô´Ç·Éá, ukr. holowá. W polszczyźnie prasÅ‚owiaÅ„ska grupa *-ol- miÄ™dzy dwoma spółgÅ‚oskami rozwinęła siÄ™ w -Å‚´Ç-. W jÄ™zykach wschodniosÅ‚owiaÅ„skich w -´ÇÅ‚´Ç-, a w jÄ™zykach poÅ‚udniowosÅ‚owiaÅ„skich (oraz w czeskim i sÅ‚owackim) w -la-.
OdnoszÄ…c siÄ™ do drugiego pytania: istnieje przypuszczenie, że wyraz ²µÅ‚´Ç·É²¹ łączy siÄ™ znaczeniowo z przymiotnikiem ²µ´ÇÅ‚²â, pochodzÄ…cym od prasÅ‚owiaÅ„skiego *²µ´Ç±ôÑŠ, ale źródÅ‚a etymologiczne wskazujÄ… także na możliwe pochodzenie od *gel- czy *ž±ô’vÑŒ „żółwâ€�, gdzie elementem wspólnym byÅ‚aby 'skorupka, czaszka, gaÅ‚ka’ (K. DÅ‚ugosz-Kurczabowa, SÅ‚ownik etymologiczny PWN, Warszawa 2005, s. 157).
Agnieszka Wierzbicka