Podstawową funkcją przecinka w zdaniu jest rozdzielanie wyrazów lub grup wyrazowych, np.: wyrazów o podobnej funkcji, powtórzeń wyrazów, dopowiedzeń do głównej treści zdania, wtrąceń. Podwójne przecinki, podobnie jak podwójne myślniki, wydzielają w zdaniu słowa i zdania wtrącone, np.: Stefan Banach, jeden z najwybitniejszych światowych matematyków, urodził się w Krakowie.
WtrÄ…ceniami mogÄ… być wyrazy (wyrażenia) wprowadzajÄ…ce podsumowania, wyjaÅ›nienia, wyliczenia, ujÄ™cie tej samej informacji od innej strony itp. SÄ… to m.in. sÅ‚owa: inaczej, inaczej ³¾Ã³·É¾±Ä…³¦, °ì°ùó³Ù°ì´Ç, °ì°ùó³Ù°ì´Ç ³¾Ã³·É¾±Ä…³¦, Å›³¦¾±Å›±ô±ðÂá, Å›³¦¾±Å›±ô±ðÂá ³¾Ã³·É¾±Ä…³¦, ²õÅ‚´Ç·É±ð³¾, innymi ²õÅ‚´Ç·É²â, jednym ²õÅ‚´Ç·É±ð³¾, na ±è°ù³ú²â°ìÅ‚²¹»å, raczej, a mianowicie, np. Na górce pachniaÅ‚o teraz rezedÄ… i wodÄ… koloÅ„skÄ…, Å›wieżą bieliznÄ…, przeÅ›cieradÅ‚ami, pudrem, jednym ²õÅ‚´Ç·É±ð³¾: kobietami. (J. Iwaszkiewicz)
Ponieważ w powyższym zdaniu nie mamy do czynienia z żadną z wymienionych sytuacji, jedynym znakiem interpunkcyjnym, jaki powinien się w nim pojawić, jest kropka na końcu.
ʰùó»åÅ‚´Ç:&²Ô²ú²õ±è;SÅ‚ownik interpunkcyjny, PWN, Warszawa 2002.
Beata Burska-Ratajczyk