Przecinkami oddziela si臋 okre艣lenia jednorodne, czyli takie, kt贸re nazywaj膮 kolejne cechy danego obiektu, np. Min膮艂 诲锄颈别艅 senny, monotonny, nudny; W臋drowali prost膮, szerok膮, wydeptan膮 艣cie偶k膮. Mo偶na w uproszczeniu powiedzie膰, 偶e mi臋dzy takie okre艣lenia mo偶na wstawi膰 sp贸jnik i (诲锄颈别艅 鈫� senny i monotonny i nudny; 艣cie偶ka prosta i szeroka i wydeptana). W przytoczonym przez Pana przyk艂adzie nie mo偶na tego zrobi膰, poniewa偶 ksi膮偶ka, o kt贸rej mowa, nie jest i najlepsza i polska, ale jest to najlepsza spo艣r贸d polskich ksi膮偶ek. A zatem pierwszy przymiotnik okre艣la po艂膮czenie drugiego przymiotnika z rzeczownikiem {najlepsza 鈫� (polska 鈫� ksi膮偶ka)}. Tego rodzaju okre艣lenia s膮 nier贸wnorz臋dne i mi臋dzy nimi nie stawiamy przecink贸w.
Izabela R贸偶ycka