Sygnalizowany przez Pani膮 problem nie zosta艂 jasno rozstrzygni臋ty przez j臋zykoznawc贸w. Zdarza si臋, 偶e wy艂膮cznie zwyczaj j臋zykowy dyktuje wyb贸r okre艣lonego wzorca odmiany, szczeg贸lnie w wypadku nazwisk rzadkich, nieskodyfikowanych.
Autorzy Wielkiego s艂ownika poprawnej polszczyzny PWN wskazuj膮, 偶e wyra藕na jest tendencja, by nazwiska rodzime i nazwiska obce maj膮ce d艂ug膮 tradycj臋 w polszczy藕nie odmienia膰 ze skr贸conym tematem fleksyjnym, a wi臋c bez g艂oski e w przypadkach zale偶nych, np. Wedel 鈥� Wedla, Nobel 鈥� Nobla, natomiast nazwiska obce s艂abiej zaadaptowane deklinowa膰 z zachowaniem g艂oski e we wszystkich formach fleksyjnych, np. Claudel 鈥� Claudela.
Poniewa偶 zdecydowana wi臋kszo艣膰 nazwisk zako艅czonych na 鈥�el traci w odmianie g艂osk臋 e, ka偶de nazwisko, kt贸rego form fleksyjnych nie znamy (tj. nie zosta艂o opisane w s艂ownikach poprawno艣ciowych i nie wiemy, jaki jest zwyczaj jego deklinowania), radzi艂bym jednak odmienia膰 ze skr贸conym tematem fleksyjnym (tj. Mentel 鈥� Mentla, Retel 鈥� Retla). Rozwi膮zanie to proponuje m.in. H. Jadacka w 2. tomie Kultury j臋zyka polskiego, podkre艣laj膮c przewag臋 kryterium dominacji systemowej nad nieostrym, zdaniem badaczki, kryterium stopnia adaptacji.
Bart艂omiej Cie艣la