Rzeczywi艣cie Wielki s艂ownik j臋zyka polskiego podaje taki wz贸r odmiany tego wyrazu. Dodajmy jednak, 偶e w innych s艂ownikach znajdziemy r贸偶ne informacje na ten temat. Wielki s艂ownik poprawnej polszczyzny pod red. A. Markowskiego (2014) wymienia obie formy dope艂niacza, tzn. z ko艅c贸wkami -a oraz 鈥� u, chocia偶 t臋 drug膮 charakteryzuje jako 艣rodowiskow膮, tzn. u偶ywan膮 przez muzyk贸w. Natomiast Uniwersalny s艂ownik j臋zyka polskiego pod red. S. Dubisza (2003) uznaje obie formy za poprawne bez dodatkowych ogranicze艅. Te r贸偶nice mi臋dzy poszczeg贸lnymi opracowaniami potwierdzaj膮 fakt, i偶 zasady wyboru ko艅c贸wek dope艂niacza -a oraz -u nie s膮 艣ci艣le okre艣lone. Wi臋cej na ten temat mo偶na przeczyta膰 w naszej poradni w odpowiedzi na temat tego przypadka.
W korpusach j臋zyka polskiego forma dope艂niacza rzeczownika swing wyst臋puje tylko raz, z ko艅c贸wk膮 -u. Wi臋kszo艣膰 rzeczownik贸w m臋skich nie偶ywotnych ko艅cz膮cych si臋 na grup臋 sp贸艂g艂osek -ng przyjmuje w dope艂niaczu tak膮 w艂a艣nie ko艅c贸wk臋 (lobbing, pudding, holding, briefing, windsurfing, ranking, drybling, recykling, peeling, biling, roaming, happening, trening, kidnaping, dansing, sparing, song, gong, dyftong, mityng itp.). Jak wida膰, s膮 to rzeczowniki obcego pochodzenia, a dla zapo偶ycze艅 w艂a艣ciwa jest w艂a艣nie taka ko艅c贸wka dope艂niacza. Te, kt贸re maj膮 ko艅c贸wk臋 -a, takie jak ping-pong czy szterling mieszcz膮 si臋 w grupach okre艣lanych jako wyj膮tki (nazwy gier, miar itp.). W zwi膮zku z powy偶szym s膮dz臋, 偶e mo偶e Pani zaufa膰 swojej intuicji i u偶ywa膰 formy z ko艅c贸wk膮 -u do czasu, kiedy kwestia jej poprawno艣ci zostanie jednoznacznie rozstrzygni臋ta.
Izabela R贸偶ycka