Aby odpowiedzie膰 na to pytanie, nale偶y poruszy膰 kilka zagadnie艅.
Po pierwsze b臋d膮 to kwestie dotycz膮ce istoty j臋zyka polskiego. Polszczyzna jest j臋zykiem fleksyjnym. Oznacza to, 偶e wszystkie wyrazy, kt贸rych budowa na to pozwala, powinny by膰 odmieniane. Zasada ta dotyczy zar贸wno wyraz贸w pospolitych, jak i nazw w艂asnych (w tym tak偶e nazwisk), niezale偶nie od ich pochodzenia (czyli zar贸wno rodzimych, jak i obcych). Dodajmy, 偶e w przypadku wyraz贸w obcego pochodzenia odmiana jest przejawem ich przyswojenia przez j臋zyk polski. A zatem r贸wnie偶 nazwisko profesora W艂adys艂awa Welfego powinno si臋 odmienia膰.
Drugie zagadnienie to spos贸b odmiany takiej nazwy w艂asnej. Tu zasada jest nast臋puj膮ca 鈥� nazwiska zako艅czone w wymowie na samog艂osk臋 -e (tak偶e -i oraz -y) odmieniaj膮 si臋 jak przymiotniki (Linde, Welfe; Lindego, Welfego; Lindemu, Welfemu; Lindego, Welfego; Lindem, Welfem; o Lindem, o Welfem). Norma dopuszcza tak偶e nieodmienianie nazwiska obcego, gdy przy nim znajduje si臋 odmieniony inny rzeczownik identyfikuj膮cy dan膮 osob臋 (np. imi臋, tytu艂 naukowy, okre艣lenie stanowiska itp.). Forma taka jest jednak uznawana za mniej starann膮 i 艂adn膮. Nieodmienianie nazwiska obcego jest np. wskazane wtedy, kiedy nie wiemy, jak to zrobi膰. Lepiej w贸wczas pozostawi膰 nazw臋 w postaci mianownika, ni偶 tworzy膰 b艂臋dne formy pozosta艂ych przypadk贸w.
Trzecia kwestia to rozstrzygni臋cie, jakie formy j臋zykowe powinny si臋 pojawi膰 w oficjalnej nazwie jednostki naukowo-badawczej wy偶szej uczelni, nadanej w celu uczczenia pami臋ci wybitnego uczonego i wyra偶enia szacunku dla jego osi膮gni臋膰 naukowych i organizacyjnych. Nie ma w膮tpliwo艣ci, 偶e powinny to by膰 formy z normy wysokiej, tzw. wzorcowej. Z drugiej strony warto tak偶e zwr贸ci膰 uwag臋, 偶e nazwa taka b臋dzie u偶ywana w codziennej komunikacji w formie skr贸conej, tzn. bez wspomnianych dodatkowych wyraz贸w identyfikuj膮cych. Tak jak m贸wimy o s艂owniku Lindego (bo przecie偶 nie o s艂owniku Linde!), tak b臋dzie si臋 m贸wi膰 o Centrum Welfego, a nie Centrum Welfe. A zatem zar贸wno w nazwie oficjalnej Centrum Informatyczno-Ekonometrycznego U艁, jak i jej potocznej wersji, nazwisko profesora Welfego powinno by膰 u偶yte w formie gramatycznej dope艂niacza.
Ostatnia cz臋艣膰 pytania, dotycz膮ca tego, czemu nazwy r贸偶nych jednostek w obr臋bie U艁 nie s膮 konsultowane ze specjalistami i dlaczego, jak to surowo Pani oceni艂a, nie dba si臋 o poprawno艣膰 j臋zykow膮 tekst贸w tworzonych na naszej uczelni, powinna chyba by膰 skierowana do innego adresata. Mamy nadziej臋, 偶e poradnia j臋zykowa U艁, s艂u偶膮c pomoc膮 ka偶demu 艣wiadomemu u偶ytkownikowi j臋zyka polskiego, przyczyni si臋 do poprawy tego stanu.
Izabela R贸偶ycka