Je艣li m贸wimy o stopniach albo stanowiskach, to u偶yjemy (zar贸wno w odniesieniu do kobiet, jak i m臋偶czyzn) okre艣le艅 z przymiotnikiem w rodzaju m臋skim, np. Anna Kowalska jest zatrudniona na stanowisku profesora nadzwyczajnego; Barbara Nowak uzyska艂a stopie艅 doktora habilitowanego. Gdy jednak b臋dziemy zwraca膰 si臋 do konkretnej osoby, w艂a艣ciwe b臋dzie pos艂u偶enie si臋 rodzajem 偶e艅skim, np. Pisz臋 prac臋 pod kierunkiem profesor doktor habilitowanej Jadwigi Opolskiej.
Je偶eli wyraz doktor u偶ywany jest w odniesieniu do kobiety, mamy dwie mo偶liwo艣ci: albo b臋dzie nieodmienny, a wtedy towarzysz膮ce mu czasowniki i przydawki przymiotne b臋d膮 mia艂y form臋 偶e艅sk膮 (doktor Kowalska prowadzi艂a zaj臋cia; mia艂am zaj臋cia z mi艂膮 doktor Kowalsk膮); albo b臋dzie odmieniany wg deklinacji m臋skiej (mia艂am zaj臋cia z mi艂ym doktorem, Ann膮 Kowalsk膮).
Problem z w艂a艣ciwymi formami tytu艂贸w i stopni kobiet mo偶e wynika膰 z tego, 偶e w codziennej komunikacji pomijamy cz艂ony przymiotnikowe (np. Nie ma dzisiaj profesor Karoliny Nowakowskiej), z kolei w pi艣mie pos艂ugujemy si臋 skr贸tami (np. Prowadz臋 badania pod kierunkiem dr hab. Joanny Kowalik).
Przy okazji warto wspomnie膰, 偶e zgodnie z ustaw膮 Prawo o szkolnictwie wy偶szym z 20 lipca 2018 r. w miejsce stanowiska profesora nadzwyczajnego wprowadzono profesora uczelni, a odmiana tego po艂膮czenia nie powinna przysparza膰 k艂opot贸w.
Katarzyna Burska