Nie mog臋 doda膰 nic wi臋cej ponad to, co napisa艂a moja kole偶anka. Wielki s艂ownik ortograficzny j臋zyka polskiego pod redakcj膮 Edwarda Pola艅skiego podaje, 偶e wszystkie wyrazy d藕wi臋kona艣ladowcze oznaczaj膮ce 艣miech mog膮 by膰 pisane zar贸wno z liter膮 h jak i ch, a zatem cha, cha! albo ha, ha!, che, che! albo he, he!, chi, chi! albo hi, hi! itp.
Z regu艂ami przedstawionymi w s艂owniku mo偶na oczywi艣cie si臋 nie zgadza膰, mo偶na si臋 z nimi spiera膰, ale po pierwsze, trzeba je zna膰. W spos贸b szczeg贸lny wymaganie to odnosi si臋 do os贸b zawodowo zajmuj膮cych si臋 j臋zykiem polskim (pisarzy, dziennikarzy, nauczycieli). Po drugie, 偶eby si臋 spiera膰 z regu艂ami, trzeba podawa膰 racjonalne argumenty przeciwko ich brzmieniu. Stwierdzenie, 偶e wyraz podstawowy w danej rodzinie (chi, chi! // hi, hi!) powinien by膰 pisany w taki spos贸b jak wyraz pochodny (chichot) ma tak膮 sam膮 warto艣膰 jak stwierdzenie, 偶e babcia ma niebieskie oczy dlatego, 偶e jej wnuczek ma takie. Niestety, w obu przypadkach zale偶no艣膰 jest odwrotna. A po trzecie, rozwa偶ania, czy dana regu艂a jest s艂uszna czy nie, raczej nie powinny mie膰 miejsca w szkole, zw艂aszcza podstawowej, poniewa偶 na tym poziomie dzieci powinny poznawa膰 i przyswaja膰 norm臋 j臋zykow膮, a nie j膮 podwa偶a膰.
Z drugiej strony s膮dz臋, 偶e jedynka z dyktanda nie by艂a spowodowana jedynie pisowni膮 tego jednego wyrazu. Dlatego wszystkim stronom polecam Wielki s艂ownik ortograficzny j臋zyka polskiego jako niezwykle cenn膮 pomoc dydaktyczn膮.
Izabela R贸偶ycka