1)
Przy podmiocie szeregowym, kt贸ry traktowany jest jako mnogi, powinno sta膰 orzeczenie w liczbie mnogiej, a wi臋c: 呕ona i 艣wiat wzywaj膮 Ci臋. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w klasycznych wydawnictwach poprawno艣ciowych, wyjatkiem od tej zasady jest tylko podmiot z艂o偶ony ze wsp贸lnorodzajowych rzeczownik贸w abstrakcyjnych, np. Mi艂o艣膰 i nienawi艣膰 przychodzi niespodziewanie. Nale偶y to jednak traktowa膰 jako dopuszczalne odst臋pstwo ni偶 obowi膮zuj膮ce zalecenie.
Katarzyna Jachimowska
2)
W przytoczonym zdaniu mamy do czynienia z podmiotem szeregowym, gdy偶 poszczeg贸lne jego sk艂adniki po艂膮czone s膮 sp贸jnikami 艂膮cznymi. Orzeczenie przy podmiocie szeregowym wyst臋puje 鈥� poza nielicznymi wyj膮tkami 鈥� w liczbie mnogiej. Nie inaczej b臋dzie w tym wypowiedzeniu. Gdy cho膰 jeden ze sk艂adnik贸w podmiotu ma rodzaj m臋skoosobowy, orzeczenie te偶 musi wyst膮pi膰 w takiej formie. Poprawna posta膰 tego zdania to zatem: Kartezjusz, a za nim Kant i 飞颈臋办蝉锄辞艣膰 p贸藕niejszych niekatolickich filozof贸w zdefiniowali osob臋 jako ,,substancj臋 艣wiadom膮 siebie鈥�.
Gdyby podmiotem by艂a tylko 飞颈臋办蝉锄辞艣膰, to orzeczenie rzeczywi艣cie by艂oby w rodzaju 偶e艅skim.
Katarzyna Burska