W polszczy藕nie szyk wyraz贸w w zadaniu odznacza si臋 du偶膮 swobod膮, ale jej zakres ograniczaj膮 pewne normy. Na kolejno艣膰 wyraz贸w wp艂ywaj膮: zwi膮zek z tre艣ci膮 zdania poprzedniego oraz czynniki logiczne, uczuciowe i rytmiczne. Typowe dla polszczyzny og贸lnej jest usytuowanie zaimka przed czasownikiem. Natomiast w odmianie artystycznej j臋zyka, z kt贸rej prawdopodobnie pochodzi wskazany fragment, o uk艂adzie wyraz贸w w zdaniu cz臋sto decyduje czynnik stylistyczny. Autor ma prawo stosowa膰 w tekstach literackich inwersj臋. Tw贸rcy j臋zyka artystycznego wykorzystuj膮 ten zabieg ch臋tnie, poniewa偶 jest on bardzo atrakcyjnym 艣rodkiem kszta艂tuj膮cym styl wypowiedzi. Inwersja s艂u偶y zwr贸ceniu uwagi na s艂owa, kt贸re przez zmian臋 szyku zajmuj膮 miejsce uprzywilejowane i zyskuj膮 walor ekspresywno艣ci. W przytoczonym fragmencie przestawnia s艂u偶y wyeksponowaniu czynno艣ci. Poniewa偶 zgodnie z regu艂膮 na pocz膮tku i na ko艅cu zdania nale偶y umieszcza膰 te wyrazy, kt贸rych tre艣ci chce si臋 uwydatni膰.
Beata Burska-Ratajczyk