Pochodny od czasownika usprawiedliwi膰 rzeczownik usprawiedliwienie ma znaczenie `to, co kogo艣 usprawiedliwia, co si臋 przytacza, aby siebie lub kogo艣 wyt艂umaczy膰 przed kim艣`. W w臋偶szym znaczeniu jest to tak偶e `pisemne wyja艣nienie czyjej艣 nieobecno艣ci gdzie艣`. W opracowaniach s艂ownikowych rzeczownik usprawiedliwienie jest ilustrowany przyk艂adami: Mie膰, powiedzie膰, znale藕膰 robi膰 co艣 na swoje usprawiedliwienie a. na usprawiedliwienie kogo艣, czego艣. Usprawiedliwienie od kogo艣, np.: usprawiedliwienie od lekarza. Poprawna jest forma: usprawiedliwienie nieobecno艣ci: ucznia, studenta, pracownika, Kacpra. W polszczy藕nie potocznej wyst臋puje tak偶e usprawiedliwienie dla czego艣, np.: Trudno znale藕膰 usprawiedliwienie dla ludzkiej pod艂o艣ci. 殴r贸d艂o: red. A. Markowski, S艂ownik poprawnej polszczyzny PWN, Warszawa 2002.
Beata Burska-Ratajczyk