O u偶yciu wariant贸w w/we nie decyduje kryterium 偶ywotno艣ci (por. poszli艣my w pi臋ciu, nie: poszli艣my we pi臋ciu; poszli艣my w dziesi臋cioro, nie: we dziesi臋cioro), lecz przede wszystkim tzw. 艂膮czliwo艣膰: form臋 we 艂膮肠锄测尘测 z niekt贸rymi wyrazami zaczynaj膮cymi si臋 od zbitki sp贸艂g艂oskowej (przede wszystkim leksemami z nag艂osem w/f + sp贸艂g艂oska, np. we wsi, we W艂oszech, we Francji). Trzeba te偶 pami臋ta膰, 偶e dystrybucj臋 obu form warunkuje zwyczaj j臋zykowy. Mo偶e by膰 wi臋c tak, 偶e jeden wyraz zastosowany w r贸偶nym kontek艣cie przy艂膮cza inn膮 form臋 przyimka. Gdy przyswajamy j臋zyk, po wielokro膰 uczymy si臋 gotowych os艂uchanych formu艂, kt贸re cho膰 mog膮 by膰 podobne po wzgl臋dem formalnym i znaczeniowym, to wykazuj膮 drobne r贸偶nice strukturalne.
Gdyby sformu艂owan膮 przez Pana uwag臋 odnie艣膰 nie tyle do og贸lnie poj臋tych wariant贸w w/we, ale do konkretnego po艂膮czenia W(WE) + trzech, by艂aby ona uprawniona.
Bart艂omiej Cie艣la