O tym, 偶e np. jednostki przyjaciel i przyjaciele potraktujemy jako formy fleksyjne jednego wyrazu, a nie odr臋bne s艂owa, decyduj膮 zar贸wno czynniki znaczeniowe, jak i formalne. Po pierwsze, ka偶da z nich wskazuje ten sam element rzeczywisto艣ci pozaj臋zykowej: 'osob臋 (osoby) pozostaj膮c膮 z kim艣 w bliskich relacjach鈥�. Inaczej mo偶na by powiedzie膰, 偶e obie jednostki s膮 no艣nikiem identycznego znaczenia leksykalnego. Po drugie, zbudowane s膮 przez wyzyskanie tego samego tematu fleksyjnego: PRZYJACIEL-, mo偶na wi臋c doda膰, 偶e zawieraj膮 te same morfemy (wyj膮tkiem jest ko艅c贸wka fleksyjna).
Je艣li por贸wnamy s艂owa przyjaciel i przyjacielski, zauwa偶ymy, 偶e r贸偶ni膮 si臋 zar贸wno znaczeniem (pierwsze z nich oznacza osob臋, drugie 鈥� cech臋), jak i budow膮 (por. tematy fleksyjne: PRZYJACIEL- i PRZYJACIELSK-). St膮d przyjmuje si臋, 偶e s膮 to dwa odr臋bne wyrazy.
Dodam, 偶e liczba rzeczownik贸w nie jest wy艂膮cznie kategori膮 semantyczn膮, ale te偶 syntaktyczn膮 (formaln膮). Opr贸cz tego, 偶e sygnalizuje ilo艣膰/liczb臋 czego艣, pomaga te偶 wyodr臋bni膰 zwi膮zki sk艂adniowe, kt贸re wyst臋puj膮 w zdaniu.
艁膮cz臋 pozdrowienia
Bart艂omiej Cie艣la