We Wprowadzeniu do leksykografii polskiej Piotr 呕migrodzki napisa艂, 偶e leksem to 鈥瀓ednostka abstrakcyjna, element j臋zykowy, na kt贸ry sk艂ada si臋 okre艣lone znaczenie leksykalne oraz zesp贸艂 okre艣lonych funkcji gramatycznych, a tak偶e zesp贸艂 form j臋zykowych, za kt贸rych po艣rednictwem mo偶e si臋 on przejawia膰 w tekstach鈥� (呕migrodzki P., 奥辫谤辞飞补诲锄别苍颈别鈥�, 2005, s. 47)
Nale偶y pami臋ta膰, 偶e leksemy realizowane s膮 w tekstach w postaci konkretnych form fleksyjnych. Oznacza to, 偶e np. leksem 鈥瀌om鈥� mo偶e by膰 w zdaniu reprezentowany przez form臋 鈥瀌omu鈥�, 鈥瀌omem鈥� itd. (np.: Obok domu ros艂y kwiaty. Za domem by艂 las.). Przymiotnik 鈥瀌omowy鈥�, rzeczownik 鈥瀌omownik鈥� i czasownik 鈥瀦adomowi膰 si臋鈥� to ju偶 trzy inne leksemy, cho膰 pod wzgl臋dem s艂owotw贸rczym nale偶膮ce do tej samej rodziny, co wyraz 鈥瀌om鈥�. Rodzina wyraz贸w ma wsp贸lny rdze艅 (wszystkie wyrazy wywodz膮 si臋 od jednego wyrazu podstawowego). Do rodziny wyraz贸w mo偶e nale偶e膰 wiele leksem贸w.
Elwira Olejniczak