Problem z ustaleniem ilo艣ci g艂osek w wyrazie 苍颈别诲藕飞颈别诲藕 zwi膮zany jest ze sposobem zapisywania sp贸艂g艂osek mi臋kkich. W polskiej ortografii s膮 3 sposoby zapisywania takich sp贸艂g艂osek. Pierwszy z nich to pisanie kreski nad liter膮 oznaczaj膮c膮 sp贸艂g艂osk臋 (艣, 藕, 膰, 艅), np. 艂o艣, wi臋藕, pi臋艣膰, ko艅 lub drug膮 liter膮 dwuznaku (d藕), np. 肠丑辞诲藕. Jak wida膰, tak zapisuje si臋 sp贸艂g艂oski mi臋kkie na ko艅cu wyrazu. Drugi spos贸b to pisanie po literze oznaczaj膮cej sp贸艂g艂osk臋 dodatkowej litery i (si, zi, ci, ni, dzi), siano (5 liter 鈥� 4 g艂oski), ziewa膰 (6 liter 鈥� 5 g艂osek), ciocia (6 liter 鈥� 4 g艂oski), Ania (4 litery 鈥� 3 g艂oski), dziadek (7 liter 鈥� 5 g艂osek). Tak zapisujemy sp贸艂g艂osk臋 mi臋kk膮 przed samog艂oskami a, e o, u, y. W trzecim przypadku nie zaznacza si臋 w 偶aden specjalny spos贸b mi臋kko艣ci sp贸艂g艂oski, czyli piszemy liter臋 oznaczaj膮c膮 sp贸艂g艂osk臋 tward膮, np. siwy (4 litery 鈥� 4 g艂oski), zima (4 litery 鈥� 4 g艂oski), p艂aci膰 (6 liter 鈥� 6 g艂osek), itp. Dzieje si臋 tak, kiedy po sp贸艂g艂osce w wyrazie wyst臋puje samog艂oska i. Przy zastosowaniu powy偶szych zasad mo偶na stwierdzi膰, 偶e w wyrazie 苍颈别诲藕飞颈别诲藕 jest 6 g艂osek (ni -e 鈥� d藕 鈥� wi 鈥� e 鈥� d藕).
Mo偶na te偶 doda膰, 偶e sp贸艂g艂oska w mi臋kkie, podobnie jak mi臋kkie b, p, f, m wymawiana jest przez wi臋kszo艣膰 Polak贸w jako po艂膮czenie dw贸ch g艂osek wj, bj, pj, fj, wj, mj (wiadro 鈥� wym. wjadro, bia艂y 鈥� wym. bja艂y, piasek 鈥� wym. pjasek, ofiara 鈥� wym. ofjara, miasto 鈥� wym. mjasto). Przyjmuj膮c ten punkt widzenia nale偶a艂oby powiedzie膰, 偶e w wyrazie 苍颈别诲藕飞颈别诲藕 jest 7 g艂osek (ni 鈥� e 鈥� d藕 鈥� w 鈥� j 鈥� e 鈥� d藕). S膮dz臋 jednak, 偶e w pierwszych klasach szko艂y podstawowej nie m贸wi si臋 o takich zjawiskach, a zatem w艂a艣ciwa odpowied藕 zawarta jest w 1. akapicie
Izabela R贸偶ycka