Obecnie s艂owo jeniec oznacza 偶o艂nierza, kt贸ry zosta艂 wzi臋ty do niewoli, wcze艣niej funkcjonowa艂o r贸wnie偶 na okre艣lenie niewolnika, a tak偶e ka偶dego cz艂owieka 鈥� niekoniecznie wojskowego 鈥� wzi臋tego do niewoli w czasie wojny (takie znaczenie znajdujemy cho膰by w 鈥濻艂owniku j臋zyka polskiego鈥� pod redakcj膮 Witolda Doroszewskiego; w 鈥濻艂owniku j臋zyka polskiego鈥� pod redakcj膮 Samuela Bogumi艂a Lindego pojawia si臋 te偶 synonimiczne okre艣lenie pojmaniec). Wyraz ten pochodzi z pras艂owia艅skiego *臋t褜c褜, czyli 'ten, kto zosta艂 pojmany, schwytany鈥�. Zar贸wno w s艂ownikach j臋zyka polskiego, jak i s艂ownikach poprawno艣ciowych leksem jeniec 艂膮czony jest z przymiotnikiem wojenny, tak jest cho膰by w 鈥濽niwersalnym s艂owniku j臋zyka polskiego鈥� pod redakcj膮 Stanis艂awa Dubisza, wspomnianym s艂owniku Doroszewskiego, internetowym 鈥濿ielkim s艂owniku j臋zyka polskiego鈥� czy wreszcie 鈥濿ielkim s艂owniku poprawnej polszczyzny PWN鈥� pod redakcj膮 Andrzeja Markowskiego. Liczne przyk艂ady takiej 艂膮czliwo艣ci obecne s膮 r贸wnie偶 w Korpusie J臋zyka Polskiego PWN, co 艣wiadczy o powszechno艣ci tej frazy. Mo偶na za艂o偶y膰, 偶e nie ka偶dy jeniec jest je艅cem wojennym, przymiotnik ten ma zatem podkre艣la膰, w jakich okoliczno艣ciach kto艣 zosta艂 wzi臋ty do niewoli.
Katarzyna Burska