Wsp贸艂cze艣nie, w obliczu zmian kulturowych sprawiaj膮cych, 偶e zwykle utrzymujemy kontakty jedynie z najbli偶sz膮 rodzin膮, precyzyjne nazywanie os贸b, z kt贸rymi 艂膮cz膮 nas wi臋zy krwi, mo偶e by膰 nie lada wyzwaniem. W dawnej polszczy藕nie istnia艂o znacznie wi臋cej s艂贸w, kt贸re pozwala艂y na opisanie relacji rodzinnych. Osoby zainteresowane t膮 tematyk膮 odsy艂am chocia偶by do ksi膮偶ki Mieczys艂awa Szymczaka 鈥濶azwy stopni pokrewie艅stwa i powinowactwa rodzinnego w historii i dialektach j臋zyka polskiego鈥�.
Poniewa偶 przywo艂ane w pytaniu osoby nie przynale偶膮 do tego samego stopnia pokrewie艅stwa, nie mo偶na okre艣li膰 ich jako rodze艅stwo cioteczne. Obecnie syn siostry (tak偶e ciotecznej) nazywany jest siostrze艅cem, o czym pisali艣my ju偶 w odpowiedzi. Z kolei Pan jest dla niego wujkiem. Pierwotnie wyraz ten oznacza艂 brata matki lub ojca albo m臋偶a siostry matki lub ojca, wsp贸艂cze艣nie jego zakres znaczeniowy uleg艂 rozszerzeniu 鈥� jak bowiem g艂osi 鈥濿ielki s艂ownik j臋zyka polskiego鈥� s艂owo to jest 'u偶ywane te偶 do okre艣lenia kuzyna matki lub ojca albo m臋偶a kuzynki matki lub ojca, albo te偶 dalszego krewnego lub nawet niespokrewnionego znajomego rodzic贸w鈥�. Takie s膮 oficjalne ustalenia, a to, jak b臋d膮 si臋 tak spokrewnione osoby do siebie zwraca膰, zale偶y od indywidualnych preferencji. Najwa偶niejsze, by obie strony zaakceptowa艂y wybrany spos贸b nazywania, ale te偶 by艂y 艣wiadomie, w jakim stopniu s膮 spokrewnione 鈥� m贸wienie sobie po imieniu zaciera t臋 informacj臋. W obecnych czasach wyra藕nie wida膰 jednak tendencj臋 do rozlu藕nienia norm etykietalnych, ba, nawet mo偶na spotka膰 sytuacj臋, w kt贸rej dzieci zwracaj膮 si臋 do swoich rodzic贸w po imieniu (zamiast u偶ywania form mamo, tato).
Katarzyna Burska