- Mo偶liwo艣膰 zatrudnienia Pana Profesora to dla Wydzia艂u Biologii i Ochrony 艢rodowiska zar贸wno olbrzymi zaszczyt, jak i wzmocnienie potencja艂u badawczego. Od lat Wydzia艂叠颈翱艢U艁 prowadzi polityk臋 polegaj膮c膮 na umi臋dzynarodowieniu zespo艂贸w badawczych. Znacznie u艂atwia to tworzenie projekt贸w naukowych o innowacyjnym charakterze. Pan Profesor Kok, dzi臋ki swojemu do艣wiadczeniu i pasji naukowej, na pewno odnajdzie si臋 w 艣rodowisku badaczy Wydzia艂u叠颈翱艢U艁, a dla m艂odszych koleg贸w b臋dzie m贸g艂 sta膰 si臋 wzorem do na艣ladowania - m贸wi prof. Micha艂 Bijak, Prodziekan ds. rozwoju bada艅 Wydzia艂u Biologii i Ochrony 艢rodowiska U艁.
Profesor Philippe J. R. Kok urodzi艂 si臋 w ma艂ym miasteczku w Demokratycznej Republice Konga, niedaleko Wielkich Jezior Afryka艅skich. Rozpraw臋 doktorsk膮 obroni艂 w 2013 r. na Uniwersytecie w Lejdzie w Holandii. Dotyczy艂a ona systematyki i biologii ewolucyjnej p艂az贸w i gad贸w w Pantepui - biogeograficznej prowincji na Wy偶ynie Guja艅skiej - w p贸艂nocnej cz臋艣ci Ameryki Po艂udniowej, u zbiegu granic Gujany, Wenezueli i Brazylii. Sw膮 dalsz膮 drog臋 naukow膮 prof. Kok zwi膮za艂 z tym rejonem 艣wiata. Sp臋dzi艂 tam ponad 900 dni bior膮c udzia艂 w dziesi膮tkach wypraw w stylu Indiany Jonesa. Prowadzi艂 badania terenowe w r贸偶nych ekosystemach, od tropikalnych d偶ungli do fascynuj膮cych, ale nieprzyjaznych tepui.
Tepui to odizolowane g贸ry sto艂owe si臋gaj膮ce prawie 3000 m n.p.m., o pionowych 200-metrowych, a czasami nawet prawie 1000-metrowych 艣cianach. Powsta艂y wskutek trwaj膮cej miliony lat erozji prekambryjskich osad贸w piaskowca, wyniesionych w wyniku ruch贸w tektonicznych. Wygl膮daj膮 niczym wyspy w morzu g臋stych las贸w, ze szczytami cz臋sto ukrytymi w chmurach; st膮d ich nazwa, kt贸ra w j臋zyku miejscowych Indian oznacza "domy bog贸w". Te niezwyk艂e wzniesienia, geologicznie pami臋taj膮ce czasy superkontynentu Gondwany, odznaczaj膮 si臋 jednym z najwy偶szych na 艣wiecie stopniem endemizmu.
Wyniki bada艅 prof. Koka dowodz膮, 偶e kr臋gowce zamieszkuj膮ce tepui s膮 ewolucyjnie du偶o "m艂odsze", a pokrewie艅stwo mi臋dzy nimi du偶o bli偶sze ni偶 si臋 spodziewano. Oznacza to, 偶e - wbrew powszechnej opinii - fragmentacja niekt贸rych obecnie izolowanych tepui mia艂a miejsce znacznie p贸藕niej ni偶 s膮dzono, tj. na prze艂omie plejstocenu i holocenu, a nie w okresie kredy.
Urok i mistyczny majestat opisywanych ekosystem贸w mo偶na podziwia膰 na dziesi膮tkach zdj臋膰 na autorskim profilu Pana Profesora - . Tepui s膮 tak trudno dost臋pne, 偶e niekt贸re zosta艂y zdobyte dopiero niedawno. Nic dziwnego, 偶e w艂a艣nie tam Sir Artur Conan Doyle umie艣ci艂 akcj臋 swej powie艣ci "Zaginiony 艢wiat", kt贸rej bohaterowie odnajduj膮 dinozaury i prastar膮 cywilizacj臋. Prof. Philippe Kok zbada艂 ponad 15 szczyt贸w tepui (niekt贸re nawet kilka razy). Na jednym z nich sp臋dzi艂 46 dni z rz臋du w ca艂kowitym odosobnieniu. Co prawda, nie odnalaz艂 tam dinozaur贸w, ale za to dziesi膮tki nowych dla nauki gatunk贸w p艂az贸w i gad贸w.