To ponad wszystko mistrzyni zajmuj膮cych opowie艣ci, kreatorka 艣wiat贸w, w kt贸re nie da si臋 nie zanurzy膰, badaczka ludzkiej psychiki i mechanizm贸w spo艂ecznych, czu艂a obserwatorka naszej prowincji i eksploratorka polskiej historii, umiej膮ca atrakcyjnie wskaza膰 to, co w nich zar贸wno nieprzekraczalnie lokalne, jak i uniwersalne. Pos艂annictwo literatury traktuje bardzo serio 鈥� i w tym tkwi niezwyk艂a si艂a jej tw贸rczo艣ci.
Komitet Noblowski przyzna艂 nagrod臋 za rok 2018 pisarce polskiej, lokalnej, ale dzi臋ki temu prawdziwie europejskiej. Niepokornej, zawsze samodzielnie my艣l膮cej, niekiedy 艣wiadomie prowokuj膮cej 鈥� zawsze w obronie najwa偶niejszych, nienaruszalnych warto艣ci ludzkich: wolno艣ci, sprawiedliwo艣ci, empatii, otwarto艣ci na innych. Przes艂anie jej powie艣ci i opowiada艅 mo偶e wi臋c niekt贸rych dra偶ni膰, bo jest jak wyrzut sumienia, jak pytanie, co robimy z nasz膮 codzienno艣ci膮, z naszym 偶yciem spo艂ecznym, z naszym stosunkiem do natury, wreszcie 鈥� z nasz膮 wsp贸lnotow膮 艣wiadomo艣ci膮 i histori膮.
Jak ka偶de z ni膮 spotkanie, tak偶e trzy niedawne, zesz艂oroczne wyk艂ady Olgi Tokarczuk w auli Wydzia艂u Filologicznego U艁, podczas kt贸rych po raz pierwszy publicznie zdecydowa艂a si臋 przedstawi膰 swoje pisarskie credo, zgromadzi艂y t艂umy os贸b czytaj膮cych, traktuj膮cych literatur臋 jako jedno z narz臋dzi refleksji o 艣wiecie i o sobie. Warto my艣le膰, warto czyta膰, warto wraca膰 do m膮drych lektur, doczytywa膰 niedoko艅czone 鈥� w oczekiwaniu na kolejne ksi膮偶ki Noblistki.
(Flickr U艁)
Tekst: prof. Tomasz Cie艣lak