Jej postawa by艂a pi臋knym 艣wiadectwem niez艂omnej wiary w najwa偶niejsze warto艣ci i doskona艂膮 realizacj膮 etosu inteligenta. Da艂a si臋 pozna膰 jako Osoba o wielkiej wiedzy i 偶yczliwo艣ci, szerokich zainteresowaniach badawczych, pracowito艣ci i sumienno艣ci, otwarto艣ci i ciekawo艣ci 艣wiata.
Zawodowo zwi膮zana by艂a najd艂u偶ej z Instytutem Bada艅 Literackich PAN, w kt贸rym pracowa艂a od 1957 roku. W latach 1973鈥�1982 wyk艂ada艂a na uczelni w Kielcach, zwolniona z pracy z powod贸w politycznych w stanie wojennym. Przez pi臋tna艣cie lat, od 1982 do 1997 roku, by艂a wyk艂adowczyni膮 Uniwersytetu 艁贸dzkiego, prowadz膮c zaj臋cia z literatury polskiej XIX i XX wieku, kolportuj膮c pras臋 niezale偶n膮, organizuj膮c w swoim warszawskim mieszkaniu spotkania dla student贸w z wybitnymi artystami i badaczami. Na 艂贸dzkiej polonistyce Pani Profesor pozostawi艂a swoich wychowank贸w: uczennice i uczni贸w, dbaj膮c o ich rozw贸j naukowy tak偶e z oddali, po latach.
Intensywnie i z oddaniem wsp贸艂pracowa艂a z uczelniami w Bia艂ymstoku, Rzeszowie, Grodnie, Wilnie oraz ze 艣rodowiskiem nauczycieli-polonist贸w skupionych w Stowarzyszeniu Nauczycieli Humanist贸w Prowincja.
Spo艣r贸d licznych monografii i opracowa艅 Pani Profesor warto wymieni膰 m.in.: Liryki S艂onimskiego 1918鈥�1935 (1967), Romantyczni szale艅cy (1977), Manifesty romantyzmu 1790鈥�1830 (1977), Programy i spory literackie w dwudziestoleciu. 1918鈥�1939 (1978), Warszawa romantyczna (1987), 笔颈艂蝉耻诲蝉办颈 i tradycja (1991), 厂艂辞飞补肠办颈 (1994), S艂ownik literatury polskiej XIX wieku, z J. Bach贸rzem (1991), 艢wiadectwo autoportretu (2008) oraz edycje Biblioteki Narodowej: Juliusz 厂艂辞飞补肠办颈. Kr膮g pism mistycznych (1982), Idee programowe romantyk贸w polskich. Antologia (1991) i Juliusz 厂艂辞飞补肠办颈, Sen srebrny Salomei. Romans dramatyczny w pi臋ciu aktach (1992).
Pogrzeb Profesor Aliny Kowalczykowej odb臋dzie si臋 w pi膮tek, 26 sierpnia, o godzinie 12.00, na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie przy ulicy M艂ynarskiej 54/58.