Niekt贸rzy przychodzili tylko na chwil臋, kilka miesi臋cy, rok czy dwa, a cz臋艣膰 z nas zosta艂a na lata. Ka偶dy przychodzi艂 z pe艂n膮 ciekawo艣ci膮 "Kujona", o kt贸rym s艂ysza艂 na swoich wydzia艂ach lub od os贸b trzecich. Przyszli艣my tak偶e my. Pocz膮tkowo wielu z nas da艂o si臋 zwie艣膰 niepozornej sylwetce Pani Joli, kt贸ra mimo swojego wieku by艂a bardziej wygimnastykowana ni偶 my, dwudziestolatkowie. Za ka偶dym razem podczas rozgrzewki nie mogli艣my sie nadziwi膰 jej wielkiej sprawno艣ci, gdy wycina艂a ho艂ubce, ta艅czy艂a oberki, czy poleczki. Pani Jola by艂a niezwykle ciep艂a i wra偶liwa, wykazywa艂a trosk臋 o ka偶dego z nas, cz臋sto pyta艂a o nasze 偶ycie i du偶o si臋 u艣miecha艂a. Jednocze艣nie by艂a bardzo wymagaj膮c膮 osob膮, kt贸ra nie dawa艂a sobie wej艣膰 na g艂ow臋. Jej czujne oko zawsze wychwyci艂o najmniejszy szczeg贸艂, kt贸ry by艂 niedopracowany. Nie raz zdarza艂o si臋, 偶e widzia艂a rzeczy, kt贸rych my nie dostrzegali艣my - czy to w ta艅cu, czy w stroju. Jej nieomylne oko dostrzeg艂o ka偶d膮 krzywo zawi膮zan膮 wst膮偶k臋, za ma艂膮 ilo艣膰 r贸偶u na policzkach, za kr贸tki fartuch, wystaj膮ce z but贸w sznur贸wki lub co gorsza spodnie. Nie umyka艂y jej 偶adne krzywe linie, niedok艂adnie wykonywane kroki ani zgi臋te w 艂okciach r臋ce. Czasami wystarczy艂o jej jedno spojrzenie, by wiedzie膰, 偶e co艣 jest nie tak. Ka偶dego dnia, ka偶dego tygodnia bi艂o z niej zaanga偶owanie w to, co robi, w zesp贸艂, kt贸ry stworzy艂a od podstaw i kt贸ry kocha艂a ponad 偶ycie, zesp贸艂, do kt贸rego przychodzili艣my z r贸偶nymi do艣wiadczeniami, z wiedz膮 wi臋ksz膮 b膮d藕 mniejsz膮, a du偶a cz臋艣膰 z nas by艂a kompletnymi laikami na temat ta艅ca ludowego. To pani Jola by艂a fundamentem, na kt贸rym budowali艣my poczucie, jak wielk膮 warto艣ci膮 jest polski folklor. Jej pe艂ne oddania serce i podej艣cie do pracy spowodowa艂o, 偶e wielu z nas zarazi艂o si臋 ludowizn膮, kt贸ra teraz jest r贸wnie偶 nasz膮 ogromn膮 pasj膮. Kochana Pani Jolu, nigdy nie zapomnimy wykrzyk贸w "od krzy偶a" ta艅cz膮c narodowego krakowiaka, nie zapomnimy powiedzenia, 偶e ka偶dy krok trzeba wyta艅czy膰, 偶eby nam wszystko dobrze wychodzilo w uk艂adzie, oraz tego jak wa偶na jest prosta r臋ka w uj臋ciu parowym ta艅cz膮c polk臋 z kropk膮. Sprawy, kt贸re kiedy艣 mo偶e nas dziwi艂y czy 艣mieszy艂y, teraz staj膮 si臋 pami膮tk膮 przypominaj膮c膮 nam o tym, jak wiele zrobi艂a Pani dla Kujona, dla nas. Gdyby nie Pani zapa艂 i up贸r, nie by艂oby nas tutaj, nigdy by艣my si臋 nie spotkali i nie stali si臋 przyjaci贸艂mi, rodzin膮. By艂a Pani zawsze, dlatego nie wyobra偶ali艣my sobie, 偶e mo偶e Pani zabrakn膮膰. Los jednak chcia艂 inaczej, a my ci膮gle niedowierzamy. Bez Pani "Kujon" nie by艂by tym, czym jest teraz. Bez Pani "Kujon" ju偶 nigdy nie b臋dzie taki sam. Dzi艣 ko艅czy si臋 jaki艣 etap w 偶yciu naszego zespo艂u, etap, kt贸ry ju偶 nigdy nie wr贸ci. Pani Jolu, kujonowa mamo, za wszystko dzi臋kujemy. Na zawsze pozostanie Pani w naszych sercach.
