¾«¶«Ó°ÊÓ

Jerzy Treutler, Tropiciel śladów

Jerzy Treutler [ 1931–2020], Tropiciel śladów, 1971, film fabularny produkcji francusko-zachodnioniemiecko-austriacko-rumuńskiej, 1969, reż. Jean Dréville, Sergiu Nicolaescu

Opublikowano: 08 listopada 2020

Treutler, Tropiciel śladów

 

data publikacji: 8 listopada 2020
tekst: Wioletta Kazimierska-Jerzyk

Powiadają, że plakat „coś musi�: musi mówić, krzyczeć, apelować, trafiać, nawoływać, śpiewać (tę ostatnią głęboką – Lenicową – prawdę przytaczaliśmy chętnie nie raz…). Ten się śmieje!

Spróbujmy wyobrazić sobie sytuacjÄ™, którÄ…  (na temat twórczoÅ›ci tego artysty zob. u nas:  oraz ) zarysowuje w wywiadzie przeprowadzanym przez EwÄ™ Reeves1:

Centrala Wynajmu Filmów (peerelowski dystrybutor-monopolista) pozyskawszy kolejny film, organizuje pokaz dla grafików. Lektorka czyta dialogi. Nikt z artystów nie wie, do kogo trafi zlecenie. Warto wiÄ™c upewnić siÄ™ wczeÅ›niej, co bÄ™dÄ… wyÅ›wietlać, chociaż dla ogólnej orientacji. Bo może lepiej wcale nie przychodzić… Jerzy Treutler – wielbiciel kina amerykaÅ„skiego – idzie na pokaz Tropiciela Å›ladów, filmu nakrÄ™conego w 1969 roku, opartego na przygodowej powieÅ›ci Amerykanina wÅ‚aÅ›nie – Jamesa Fenimore’a Coopera. TytuÅ‚ ten jest trzeciÄ… częściÄ… sÅ‚ynnego piÄ™cioksiÄ™gu Leatherstocking Tale (u nas bardziej znanego jako PiÄ™cioksiÄ…g przygód Sokolego Oka, mniej zaÅ› jako OpowieÅ›ci Skórzanej PoÅ„czochy). Tropiciel Å›ladów jest w Polsce obecny już od 1928 roku, kiedy to ukazaÅ‚ siÄ™ pierwszy przekÅ‚ad książki. Treutler dostaje zlecenie na plakat filmowy.

Tymczasem okazuje siÄ™, że ów film jest  koprodukcjÄ… francusko-zachodnioniemiecko-austriacko-rumuÅ„skÄ…. Co wiÄ™cej, zostaÅ‚ wyrwany z czteroodcinkowego serialu telewizyjnego (emitowanego w Niemczech Zachodnich i Francji) i pokazywany jest w kinach w Europie Wschodniej jako pojedynczy obraz. RumuÅ„ski współreżyser Sergiu Nicolaescu widniejÄ…cy jako drugi na polskim plakacie – skÄ…dinÄ…d bardzo efektywny i oczywiÅ›cie reżimowy artysta – w niemieckiej i francuskiej wersji telewizyjnej nie jest w ogóle wymieniany. O filmie wzmiankujÄ… w stosownym czasie polskie pisma branżowe2. By dowiedzieć siÄ™ wiÄ™cej,  trzeba szukać tytułów lokalnych dystrybutorów, film znany jest bowiem pod różnymi tÅ‚umaczeniami: Aventura in Ontario (Rumunia),  Dobrodružství v Ontáriu&²Ô²ú²õ±è;(°ä³ú±ð³¦³ó´Ç²õÅ‚´Ç·É²¹³¦Âá²¹),&²Ô²ú²õ±è;Indiankaland Ontarioban&²Ô²ú²õ±è;(°ÂÄ™²µ°ù²â),&²Ô²ú²õ±è;Die Lederstrumpf-Erzählungen, Teil 3: Das Fort am Biberfluss (Niemcy Zachodnie/TV), La legende de bas de cuir, episode 3: Aventures en Ontario (Francja/TV). Jak widać, tylko tytuÅ‚ niemiecki kÅ‚adzie nacisk na przygody bohatera, nie zaÅ› na urok jeziora Ontario, o którym mówi siÄ™ czasem, że jest najmocniejszÄ… stronÄ… powieÅ›ci Coopera. Seria telewizyjna podobno byÅ‚a podówczas ekscytujÄ…cÄ… produkcjÄ…, przygotowanÄ… w charakterze Å›wiÄ…tecznego bożonarodzeniowego upominku dla widzów, wymiatajÄ…cÄ… z ulic zwÅ‚aszcza mÅ‚odzież3. 

OczywiÅ›cie nie wszyscy dali siÄ™ wciÄ…gnąć w tÄ™ opowieść o micie amerykaÅ„skiej mÄ™skoÅ›ci, polegajÄ…cym na byciu cywilizowanym i dzikim w ramach samoÅ›wiadomej transformacji4. Nie znajdziemy wiÄ™c na plakacie Treutlera Skórzanej PoÅ„czochy, czyli głównego bohatera Natty’ego Bumppo. Całą kompozycjÄ™ wypeÅ‚nia blada twarz… przystrojona indiaÅ„skim pióropuszem, w którym co drugie pióro jest czerwone! Na ten kolor Indianie malowali je tylko wtedy, kiedy decydowali siÄ™ upamiÄ™tnić wybitny wojowniczy czyn. Jednak na plakacie zamiast okreÅ›lonego wyrazu twarzy zasÅ‚użonego wojownika, ksztaÅ‚t bielutkiej gÅ‚owy wypeÅ‚nia zabawkowa figurka brytyjskiego huzara, który zaraz fiknie do tyÅ‚u porażony indiaÅ„skÄ…  strzałą – to zapewne major Dunham (którego córka Mabel dla intrygi ważniejsza jest zresztÄ… niż on sam). Główne kolory kompozycji – rzecz jasna – przypominajÄ… o tym, że akcja toczy siÄ™ w trakcie kolonialnej wojny miÄ™dzy AngliÄ… i FrancjÄ…: pierwsi sÄ… sprzymierzeÅ„cami głównego bohatera dorastajÄ…cego z Delewarami, drudzy spiskujÄ… z Irokezami (od ich strzaÅ‚y pada Dunham).

Co począć z tym plakatem, który wyglÄ…da jak abstrakcyjna kompozycja formalnie najbardziej przypominajÄ…ca zrytmizowanÄ… dekoracjÄ™ maski Tutenchamona? Otóż dla Treutlera jako plakacisty głównym wyzwaniem jest dorzucenie do filmu wÅ‚asnej cegieÅ‚ki5. Podobnie jak w przypadku , artysta zobaczyÅ‚ w Tropicielu Å›ladów â€ždramatycznÄ… historiÄ™, lecz przeznaczonÄ… dla dużych dzieciâ€�6. Kompozycja pozbawiona „prawdziwego Indianinaâ€�, urody Juliette Villard (Mabel) oraz plenerów osÅ‚awionych w powieÅ›ci może i wyglÄ…da jak „kwiatek do kożuchaâ€�, do czego chÄ™tnie przyzna siÄ™ sam artysta7. Ale to dobrze dla miÅ‚oÅ›ników plakatu. Dystrybucji filmu plakat nie byÅ‚ w stanie ani pomóc, ani zaszkodzić, za to wszedÅ‚ do historii Polskiej SzkoÅ‚y Plakatu pod hasÅ‚em „tak siÄ™ u nas robi plakaty o dzikim zachodzieâ€� ?.  Jakość tej propozycji graficznej i to, jakÄ… czyni ona różnicÄ™, można zobaczyć na portalu, który poÅ›wiÄ™cony jest spaghetti westernom. Opublikowano tam . No i który PaÅ„stwo wybieracie? Å»aden z tych poważnych. Prawda?

Być może film ten mógł się w latach 70. podobać. Mnie ciekawi tylko ten plakat. Lecz nie dlatego jedynie, że ironizuje – jak mi się wydaje – ze stereotypowości bohaterów, zwłaszcza z ich estetycznej reprezentacji; że z chłopięcej powagi europejskiego westernu stroi sobie żarty. Podoba mi się to, jaką Treutler stworzył łamigłówkę i jak wiele ona mówi o plakatach tamtych czasów. Gdy myślimy o Polskiej Szkole Plakatu jako rezerwuarze błyskotliwych pomysłów, to powinniśmy zarazem pamiętać, jak były one wielowarstwowe pod względem koncepcyjnym.

Nawiasem dodajÄ…c, „prawdziwegoâ€� Indianina Treutler wykorzystaÅ‚ rok później w plakacie spoÅ‚ecznym pt. . Ten też siÄ™ Å›mieje. I to jak!


1 Ewa Reeves, RozmawiajÄ…c z Jerzym Treutlerem…, w: Jerzy Treutler. Grafik Projektant. Retrospektywa, red. Ewa Reeves, Muzeum Plakatu w Wilanowie, Warszawa 2020, s. 128–147.
2 â€žFilmowy Serwis Prasowyâ€� 1971, nr 17 , s. 19–20; „Filmâ€� 1971, nr 41, s. 15.
3 allerlei2013riffmaster, James Fenimore Cooper – Ledertrumpf – Teil 1: Der Wildtöter (Film – ZDF) (1969), 23.03.2017, .
4 Colin A. Clarke, Like a Mirror Reflecting Itself: Natty Bumppo, The Virginian, and the Fate of the American Frontier, James Fenimore Cooper Society Website, .
5 Ewa Reeves, RozmawiajÄ…c z Jerzym Treutlerem…, s. 137.
6&²Ô²ú²õ±è;°Õ²¹³¾Å¼±ð.
7&²Ô²ú²õ±è;°Õ²¹³¾Å¼±ð.

CENTRUM ANALIZ, MODELOWANIA I NAUK OBLICZENIOWYCH (CAMINO)
E: camino@uni.lodz.pl

Projekt Multiportalu U� współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej w ramach konkursu NCBR