Ksi膮偶ka przedstawia losy Piotra, cara Bu艂garii (927-969) i Marii Lekapeny (927-?963), jego ma艂偶onki, bizanty艅skiej cesarz贸wny, c贸rki Krzysztofa Lekapena, na tle dziej贸w rz膮dzonego przez nich pa艅stwa. Ich wsp贸lne panowanie trwa艂o ok. 35 lat, a po 艣mierci 偶ony Piotr sprawowa艂 w艂adz臋 jeszcze ok. 7 lat. Mimo tak d艂ugich rz膮d贸w ich postacie, a szczeg贸lnie Marii, nie s膮 dobrze o艣wietlone w 藕r贸d艂ach. Jest te偶 znamienne, 偶e zar贸wno Piotr, jak i Maria najcz臋艣ciej nie s膮 dobrze oceniani przez wsp贸艂czesnych uczonych. Piotr jest uznawany za w艂adc臋 s艂abego, koncentruj膮cego uwag臋 na sprawach Ko艣cio艂a, pozbawionego wi臋kszych ambicji. Czyni si臋 go odpowiedzialnym za kryzys i upadek pa艅stwa bu艂garskiego, kt贸ry nast膮pi艂 raptem w dwa lata po jego 艣mierci (971 r.). Z kolei w Marii uczeni, szczeg贸lnie bu艂garscy, widz膮 reprezentantk臋 bizanty艅skich interes贸w i propagatork臋 bizanty艅skiej kultury, a niekt贸rzy wr臋cz okre艣lali j膮 mianem bizanty艅skiego agenta na bu艂garskim tronie. Autorzy ksi膮偶ki 鈥� pierwszej w 艣wiatowej literaturze monografii po艣wi臋conej Piotrowi i Marii 鈥� dzi臋ki gruntownej analizie 藕r贸de艂, znakomitej znajomo艣ci literatury przedmiotu, buduj膮 wywa偶ony, pozbawiony negatywnych emocji obraz roli swoich bohater贸w w dziejach pa艅stwa bu艂garskiego w X w.
