Pod wp艂ywem w臋drownych artyst贸w zwanych trubadurami (fr. troubadours) taniec sta艂 si臋 鈥瀠pi臋kszon膮 form膮 stosunk贸w towarzyskich鈥� widocznych na przyk艂ad w modzie przebierania si臋 i nak艂adania masek.
Maskarady z ta艅cami tzw. momeries na pocz膮tku prymitywne z czasem zacz臋艂y rozwija膰 si臋 i przybra艂y form臋 wspania艂ych widowisk. Przebrani tancerze o艣wietleni blaskiem pochodni, grupy zamaskowanych je藕d藕c贸w na koniach z pewno艣ci膮 by艂y niezwyk艂ym wydarzeniem.
W zabawach znalaz艂 si臋 tak偶e element dydaktyczny. Widowiska za pomoc膮 alegorii ukazywa艂y wydarzenia z 贸wczesnej sceny politycznej. Jeden z takich pokaz贸w odby艂 si臋 na dworze kr贸la Karola V w 1377r. Na sali pojawi艂y si臋 dwa wozy 鈥� jeden z uzbrojonymi Saracenami (Arabami), a drugi (w kszta艂cie okr臋tu) z krzy偶owcami. Scena przedstawia艂a atak na Saracen贸w i po wspania艂ej inscenizacji walki w formie ta艅ca krzy偶owcy zdobyli twierdz臋 i pokonali przeciwnik贸w. By艂o to ukazanie walk Francuz贸w z Anglikami podczas wojny stuletniej.
Francuska wirtuozeria i pomys艂owo艣膰 zaskakiwa艂y nas ju偶 w 艣redniowieczu, a by艂y to dopiero pocz膮tki tego co dzisiaj nazywamy ta艅cem. Jak g艂osi艂 Jean-Georges Noverre francuski tancerz i choreograf 鈥濿szystkie sztuki wspomagaj膮 si臋 wzajemnie i przychodz膮 z pomoc膮 ta艅cowi鈥�. Z t膮 my艣l膮 zostawiamy Was drodzy czytelnicy i zapraszamy do pozosta艂ych artyku艂贸w!
Mariola Dubiel i Martyna Powarow
Bibliografia:
Irena Turska, Kr贸tki zarys historii ta艅ca i baletu, Wyd. Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Krak贸w 1983
Anya Peterson Royce, Antropologia sztuk widowiskowych, Wyd. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2010
[dost臋p: 08.12.2019] [dost臋p: 08.12.2019] [dost臋p: 08.12.2019]